Ab urbe condita

sed quid ego haec ita argumentor, tamquam non acceperim, sed fecerim hostes Gallos?

te, L. Scipio, appello, cuius ego mihi, succedens in vicem tui, virtutem felicitatemque pariter non frustra ab diis immortalibus precatus sum, te, P. Scipio, qui legati ius, collegae maiestatem et apud fratrem consulem et apud exercitum habuisti, sciatisne in exercitu Antiochi Gallorum legiones fuisse,

videritis in acie eos, in cornu utroque — id enim roboris esse videbatur — locatos, pugnaveritis

atqui cum Antiocho, non cum Gallis bellum et senatus decreverat et populus iusserat. sed simul, ut opinor, cum his decreverant iusserantque, qui intra praesidia eius fuissent;

ex quibus praeter Antiochum, cum quo pacem pepigerat Scipio, et cum quo nominatim foedus ut fieret mandaveratis, omnes hostes erant, qui pro Antiocho arma adversus nos tulerunt.