De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Fit quoque, ubi in magnas aquae vastasque lucunas
  2. gleba vetustate e terra provolvitur ingens,
  3. ut iactetur aquae fluctu quoque terra vacillans;
  4. ut vas inter aquas non quit constare, nisi umor
  5. destitit in dubio fluctu iactarier intus.
  6. Praeterea ventus cum per loca subcava terrae
  7. collectus parte ex una procumbit et urget
  8. obnixus magnis speluncas viribus altas,
  9. incumbit tellus quo venti prona premit vis.
  10. tum supera terram quae sunt extructa domorum
  11. ad caelumque magis quanto sunt edita quaeque,
  12. inclinata minent in eandem prodita partem
  13. protractaeque trabes inpendent ire paratae.
  14. et metuunt magni naturam credere mundi
  15. exitiale aliquod tempus clademque manere,
  16. cum videant tantam terrarum incumbere molem!
  17. quod nisi respirent venti, vis nulla refrenet
  18. res neque ab exitio possit reprehendere euntis;
  19. nunc quia respirant alternis inque gravescunt
  20. et quasi collecti redeunt ceduntque repulsi,