De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. rumpere quam coepit nubem, sed deprimit, ut sit
  2. in mare de caelo tam quam demissa columna,
  3. paulatim, quasi quid pugno bracchique superne
  4. coniectu trudatur et extendatur in undas;
  5. quam cum discidit, hinc prorumpitur in mare venti
  6. vis et fervorem mirum concinnat in undis;
  7. versabundus enim turbo descendit et illam
  8. deducit pariter lento cum corpore nubem;
  9. quam simul ac gravidam detrusit ad aequora ponti,
  10. ille in aquam subito totum se inmittit et omne
  11. excitat ingenti sonitu mare fervere cogens.
  12. Fit quoque ut involvat venti se nubibus ipse
  13. vertex conradens ex semina nubis
  14. et quasi demissum caelo prestera imitetur;
  15. hic ubi se in terras demisit dissoluitque,
  16. turbinis immanem vim provomit atque procellae.
  17. sed quia fit raro omnino montisque necessest
  18. officere in terris, apparet crebrius idem
  19. prospectu maris in magno caeloque patenti.
  20. Nubila concrescunt, ubi corpora multa volando