De Rerum Natura
Lucretius
-
- liquisse et magnas caeli complesse cavernas,
- adeo tetra nimborum nocte coorta
- inpendent atrae formidinis ora superne,
- cum commoliri tempestas fulmina coeptat.
- praeterea persaepe niger quoque per mare nimbus,
- ut picis e caelo demissum flumen, in undas
- sic cadit effertus tenebris procul et trahit atram
- fulminibus gravidam tempestatem atque procellis,
- ignibus ac ventis cum primis ipse repletus,
- in terra quoque ut horrescant ac tecta requirant.
- sic igitur supera nostrum caput esse putandumst
- tempestatem altam; neque enim caligine tanta
- obruerent terras, nisi inaedificata superne
- multa forent multis exempto nubila sole;
- nec tanto possent venientes opprimere imbri,
- flumina abundare ut facerent camposque natare,
- si non extructis foret alte nubibus aether.
- hic igitur ventis atque ignibus omnia plena
- sunt; ideo passim fremitus et fulgura fiunt.
- quippe etenim supra docui permulta vaporis