De Rerum Natura
Lucretius
-
- ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
- et graviter partim metuentes limina leti
- vivebant ferro privati parte virili,
- et manibus sine non nulli pedibusque manebant
- in vita tamen et perdebant lumina partim.
- usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
- atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
- cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
- multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
- corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
- aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
- aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
- nec tamen omnino temere illis solibus ulla
- comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
- exibant silvis. languebant pleraque morbo
- et moriebantur. cum primis fida canum vis
- strata viis animam ponebat in omnibus aegre;
- extorquebat enim vitam vis morbida membris.
- incomitata rapi certabant funera vasta
- nec ratio remedii communis certa dabatur;
- nam quod ali dederat vitalis auras
- volvere in ore licere et caeli templa tueri,
- hoc aliis erat exitio letumque parabat.
- Illud in his rebus miserandum magnopere unum
- aerumnabile erat, quod ubi se quisque videbat
- implicitum morbo, morti damnatus ut esset,
- deficiens animo maesto cum corde iacebat,
- funera respectans animam amittebat ibidem.
- quippe etenim nullo cessabant tempore apisci
- ex aliis alios avidi contagia morbi,
- lanigeras tam quam pecudes et bucera saecla,
- idque vel in primis cumulabat funere funus
- nam qui cumque suos fugitabant visere ad aegros,
- vitai nimium cupidos mortisque timentis
- poenibat paulo post turpi morte malaque,
- desertos, opis expertis, incuria mactans.
- qui fuerant autem praesto, contagibus ibant
- atque labore, pudor quem tum cogebat obire
- blandaque lassorum vox mixta voce querellae.
- optimus hoc leti genus ergo quisque subibat.