De Rerum Natura
Lucretius
-
- tempore cur certo nequeat recreareque lumen,
- cum loca praeteriit flammis infesta per auras,
- quae faciunt ignis interstingui atque perire?
- et cur terra queat lunam spoliare vicissim
- lumine et oppressum solem super ipsa tenere,
- menstrua dum rigidas coni perlabitur umbras,
- tempore eodem aliud nequeat succurrere lunae
- corpus vel supra solis perlabier orbem,
- quod radios inter rumpat lumenque profusum?
- et tamen ipsa suo si fulget luna nitore,
- cur nequeat certa mundi languescere parte,
- dum loca luminibus propriis inimica per exit?
- menstrua dum rigidas coni perlabitur umbras.
- Quod superest, quoniam magni per caerula mundi
- qua fieri quicquid posset ratione resolvi,
- solis uti varios cursus lunaeque meatus
- noscere possemus quae vis et causa cieret,
- quove modo possent offecto lumine obire
- et neque opinantis tenebris obducere terras,
- cum quasi conivent et aperto lumine rursum
- omnia convisunt clara loca candida luce,
- nunc redeo ad mundi novitatem et mollia terrae
- arva, novo fetu quid primum in luminis oras
- tollere et incertis crerint committere ventis.
- Principio genus herbarum viridemque nitorem
- terra dedit circum collis camposque per omnis,
- florida fulserunt viridanti prata colore,
- arboribusque datumst variis exinde per auras
- crescendi magnum inmissis certamen habenis.
- ut pluma atque pili primum saetaeque creantur
- quadripedum membris et corpore pennipotentum,
- sic nova tum tellus herbas virgultaque primum
- sustulit, inde loci mortalia saecla creavit
- multa modis multis varia ratione coorta.
- nam neque de caelo cecidisse animalia possunt,
- nec terrestria de salsis exisse lacunis.
- linquitur ut merito maternum nomen adepta
- terra sit, e terra quoniam sunt cuncta creata.
- multaque nunc etiam existunt animalia terris
- imbribus et calido solis concreta vapore;
- quo minus est mirum, si tum sunt plura coorta
- et maiora, nova tellure atque aethere adulta.
- principio genus alituum variaeque volucres
- ova relinquebant exclusae tempore verno,
- folliculos ut nunc teretis aestate cicadae
- lincunt sponte sua victum vitamque petentes.
- tum tibi terra dedit primum mortalia saecla.
- multus enim calor atque umor superabat in arvis.
- hoc ubi quaeque loci regio opportuna dabatur,