De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. confluere ardoris consuerunt tempore certo,
  2. quae faciunt solis nova semper lumina gigni;
  3. quod genus Idaeis fama est e montibus altis
  4. dispersos ignis orienti lumine cerni,
  5. inde coire globum quasi in unum et conficere orbem.
  6. nec tamen illud in his rebus mirabile debet
  7. esse, quod haec ignis tam certo tempore possint
  8. semina confluere et solis reparare nitorem.
  9. multa videmus enim, certo quae tempore fiunt
  10. omnibus in rebus. florescunt tempore certo
  11. arbusta et certo dimittunt tempore florem.
  12. nec minus in certo dentes cadere imperat aetas
  13. tempore et inpubem molli pubescere veste
  14. et pariter mollem malis demittere barbam.
  15. fulmina postremo nix imbres nubila venti
  16. non nimis incertis fiunt in partibus anni.
  17. namque ubi sic fuerunt causarum exordia prima
  18. atque ita res mundi cecidere ab origine prima,
  19. conseque quoque iam redeunt ex ordine certo.
  20. Crescere itemque dies licet et tabescere noctes,
  21. et minui luces, cum sumant augmina noctis,
  22. aut quia sol idem sub terras atque superne
  23. imparibus currens amfractibus aetheris oras
  24. partit et in partis non aequas dividit orbem,
  25. et quod ab alterutra detraxit parte, reponit
  26. eius in adversa tanto plus parte relatus,
  27. donec ad id signum caeli pervenit, ubi anni
  28. nodus nocturnas exaequat lucibus umbras;
  29. nam medio cursu flatus aquilonis et austri
  30. distinet aequato caelum discrimine metas
  31. propter signiferi posituram totius orbis,
  32. annua sol in quo concludit tempora serpens,
  33. obliquo terras et caelum lumine lustrans,
  34. ut ratio declarat eorum qui loca caeli
  35. omnia dispositis signis ornata notarunt.
  36. aut quia crassior est certis in partibus ,
  37. sub terris ideo tremulum iubar haesitat ignis
  38. nec penetrare potest facile atque emergere ad ortus;
  39. propterea noctes hiberno tempore longae
  40. cessant, dum veniat radiatum insigne diei.
  41. aut etiam, quia sic alternis partibus anni
  42. tardius et citius consuerunt confluere ignes,
  43. qui faciunt solem certa de surgere parte,
  44. propterea fit uti videantur dicere verum.
  45. Luna potest solis radiis percussa nitere
  46. inque dies magis id lumen convertere nobis
  47. ad speciem, quantum solis secedit ab orbi,
  48. donique eum contra pleno bene lumine fulsit
  49. atque oriens obitus eius super edita vidit;