De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et moderarier hunc frenis dextraque vigere
  2. quam biiugo curru belli temptare pericla.
  3. et biiugo prius est quam bis coniungere binos
  4. et quam falciferos armatum escendere currus.
  5. inde boves Lucas turrito corpore, tetras,
  6. anguimanus, belli docuerunt volnera Poeni
  7. sufferre et magnas Martis turbare catervas.
  8. sic alid ex alio peperit discordia tristis,
  9. horribile humanis quod gentibus esset in armis,
  10. inque dies belli terroribus addidit augmen.
  11. Temptarunt etiam tauros in moenere belli
  12. expertique sues saevos sunt mittere in hostis.
  13. et validos partim prae se misere leones
  14. cum doctoribus armatis saevisque magistris,
  15. qui moderarier his possent vinclisque tenere,
  16. ne quiquam, quoniam permixta caede calentes
  17. turbabant saevi nullo discrimine turmas,
  18. terrificas capitum quatientis undique cristas,
  19. nec poterant equites fremitu perterrita equorum
  20. pectora mulcere et frenis convertere in hostis.
  21. inritata leae iaciebant corpora saltu
  22. undique et adversum venientibus ora patebant
  23. et nec opinantis a tergo deripiebant
  24. deplexaeque dabant in terram volnere victos,
  25. morsibus adfixae validis atque unguibus uncis.
  26. iactabantque suos tauri pedibusque terebant
  27. et latera ac ventres hauribant supter equorum
  28. cornibus et terram minitanti mente ruebant.
  29. et validis socios caedebant dentibus apri
  30. tela infracta suo tinguentes sanguine saevi
  31. in se fracta suo tinguentes sanguine tela,
  32. permixtasque dabant equitum peditumque ruinas.
  33. nam transversa feros exibant dentis adactus
  34. iumenta aut pedibus ventos erecta petebant,
  35. ne quiquam, quoniam ab nervis succisa videres
  36. concidere atque gravi terram consternere casu.
  37. si quos ante domi domitos satis esse putabant,
  38. effervescere cernebant in rebus agundis
  39. volneribus clamore fuga terrore tumultu,
  40. nec poterant ullam partem redducere eorum;
  41. diffugiebat enim varium genus omne ferarum,
  42. ut nunc saepe boves Lucae ferro male mactae
  43. diffugiunt, fera facta suis cum multa dedere.
  44. Sed facere id non tam vincendi spe voluerunt;
  45. quam dare quod gemerent hostes, ipsique perire,
  46. qui numero diffidebant armisque vacabant,
  47. si fuit ut facerent. sed vix adducor ut ante
  48. non quierint animo praesentire atque videre,
  49. quam commune malum fieret foedumque, futurum.