De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quam quae tenvia sunt, hiscendist nulla potestas;
  2. praesertim cum sint in summis corpora rebus
  3. multa minuta, iaci quae possint ordine eodem
  4. quo fuerint et formai servare figuram,
  5. et multo citius, quanto minus indupediri
  6. pauca queunt et quae sunt prima fronte locata.
  7. nam certe iacere ac largiri multa videmus,
  8. non solum ex alto penitusque, ut diximus ante,
  9. verum de summis ipsum quoque saepe colorem.
  10. et volgo faciunt id lutea russaque vela
  11. et ferrugina, cum magnis intenta theatris
  12. per malos volgata trabesque trementia flutant;
  13. namque ibi consessum caveai supter et omnem
  14. scaenai speciem patrum matrumque deorsum
  15. inficiunt coguntque suo fluitare colore.
  16. et quanto circum mage sunt inclusa theatri
  17. moenia, tam magis haec intus perfusa lepore
  18. omnia conrident correpta luce diei.
  19. ergo lintea de summo cum corpore fucum
  20. mittunt, effigias quoque debent mittere tenvis
  21. res quaeque, ex summo quoniam iaculantur utraque.
  22. sunt igitur iam formarum vestigia certa,
  23. quae volgo volitant subtili praedita filo
  24. nec singillatim possunt secreta videri.
  25. Praeterea omnis odor fumus vapor atque aliae res
  26. consimiles ideo diffusae rebus abundant,
  27. ex alto quia dum veniunt extrinsecus ortae
  28. scinduntur per iter flexum, nec recta viarum
  29. ostia sunt, qua contendant exire coortae.
  30. at contra tenuis summi membrana coloris
  31. cum iacitur, nihil est quod eam discerpere possit,
  32. in promptu quoniam est in prima fronte locata.
  33. Postremo speculis in aqua splendoreque in omni
  34. quae cumque apparent nobis simulacra, necessest,
  35. quandoquidem simili specie sunt praedita rerum,
  36. exin imaginibus missis consistere eorum.
  37. nam cur illa cadant magis ab rebusque recedant
  38. quam quae tenuia sunt, hiscendist nulla potestas.
  39. sunt igitur tenues formarum illis similesque
  40. effigiae, singillatim quas cernere nemo
  41. cum possit, tamen adsiduo crebroque repulsu
  42. reiectae reddunt speculorum ex aequore visum,
  43. nec ratione alia servari posse videntur,
  44. tanto opere ut similes reddantur cuique figurae.
  45. Nunc age, quam tenui natura constet imago
  46. percipe. et in primis, quoniam primordia tantum
  47. sunt infra nostros sensus tantoque minora
  48. quam quae primum oculi coeptant non posse tueri,
  49. nunc tamen id quoque uti confirmem, exordia rerum