De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. sidera respondent in aqua radiantia mundi.
  2. iamne vides igitur quam puncto tempore imago
  3. aetheris ex oris in terrarum accidat oras?
  4. quare etiam atque etiam mitti fateare necessest
  5. corpora quae feriant oculos visumque lacessant.
  6. perpetuoque fluunt certis ab rebus odores,
  7. frigus ut a fluviis, calor ab sole, aestus ab undis
  8. aequoris, exesor moerorum litora circum,
  9. nec variae cessant voces volitare per auras.
  10. denique in os salsi venit umor saepe saporis,
  11. cum mare versamur propter, dilutaque contra
  12. cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.
  13. usque adeo omnibus ab rebus res quaeque fluenter
  14. fertur et in cunctas dimittitur undique partis
  15. nec mora nec requies interdatur ulla fluendi,
  16. perpetuo quoniam sentimus et omnia semper
  17. cernere odorari licet et sentire sonare.
  18. Praeterea quoniam manibus tractata figura
  19. in tenebris quaedam cognoscitur esse eadem quae
  20. cernitur in luce et claro candore, necessest
  21. consimili causa tactum visumque moveri.
  22. nunc igitur si quadratum temptamus et id nos
  23. commovet in tenebris, in luci quae poterit res
  24. accidere ad speciem quadrata, nisi eius imago?
  25. esse in imaginibus qua propter causa videtur
  26. cernundi neque posse sine his res ulla videri.
  27. Nunc ea quae dico rerum simulacra feruntur
  28. undique et in cunctas iaciuntur didita partis;
  29. verum nos oculis quia solis cernere quimus,
  30. propterea fit uti, speciem quo vertimus, omnes
  31. res ibi eam contra feriant forma atque colore.
  32. et quantum quaeque ab nobis res absit, imago
  33. efficit ut videamus et internoscere curat;
  34. nam cum mittitur, extemplo protrudit agitque
  35. qui inter se cumque est oculosque locatus,
  36. isque ita per nostras acies perlabitur omnis
  37. et quasi perterget pupillas atque ita transit.
  38. propterea fit uti videamus quam procul absit
  39. res quaeque. et quanto plus ante agitatur
  40. et nostros oculos perterget longior aura,
  41. tam procul esse magis res quaeque remota videtur.
  42. scilicet haec summe celeri ratione geruntur,
  43. quale sit ut videamus, et una quam procul absit.
  44. Illud in his rebus minime mirabile habendumst,
  45. cur, ea quae feriant oculos simulacra videri
  46. singula cum nequeant, res ipsae perspiciantur.
  47. ventus enim quoque paulatim cum verberat et cum
  48. acre fluit frigus, non privam quamque solemus
  49. particulam venti sentire et frigoris eius,