De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. atque aliis extenvantur tabentque vicissim.
  2. et quibus ipsa modis tractetur blanda voluptas.
  3. id quoque permagni refert; nam more ferarum
  4. quadrupedumque magis ritu plerumque putantur
  5. concipere uxores, quia sic loca sumere possunt
  6. pectoribus positis sublatis semina lumbis.
  7. nec molles opus sunt motus uxoribus hilum.
  8. nam mulier prohibet se concipere atque repugnat,
  9. clunibus ipsa viri Venerem si laeta retractat
  10. atque exossato ciet omni pectore fluctus;
  11. eicit enim sulcum recta regione viaque
  12. vomeris atque locis avertit seminis ictum.
  13. idque sua causa consuerunt scorta moveri,
  14. ne complerentur crebro gravidaeque iacerent,
  15. et simul ipsa viris Venus ut concinnior esset;
  16. coniugibus quod nil nostris opus esse videtur.
  17. Nec divinitus inter dum Venerisque sagittis
  18. deteriore fit ut forma muliercula ametur;
  19. nam facit ipsa suis inter dum femina factis
  20. morigerisque modis et munde corpore culto,
  21. ut facile insuescat secum te degere vitam.
  22. quod super est, consuetudo concinnat amorem;
  23. nam leviter quamvis quod crebro tunditur ictu,
  24. vincitur in longo spatio tamen atque labascit.
  25. nonne vides etiam guttas in saxa cadentis
  26. umoris longo in spatio pertundere saxa?
  1. Quis potis est dignum pollenti pectore carmen
  2. condere pro rerum maiestate hisque repertis?
  3. quisve valet verbis tantum, qui fingere laudes
  4. pro meritis eius possit, qui talia nobis
  5. pectore parta suo quaesitaque praemia liquit?
  6. nemo, ut opinor, erit mortali corpore cretus.
  7. nam si, ut ipsa petit maiestas cognita rerum,
  8. dicendum est, deus ille fuit, deus, inclyte Memmi,
  9. qui princeps vitae rationem invenit eam quae
  10. nunc appellatur sapientia, quique per artem
  11. fluctibus et tantis vitam tantisque tenebris
  12. in tam tranquillo et tam clara luce locavit.
  13. confer enim divina aliorum antiqua reperta.
  14. namque Ceres fertur fruges Liberque liquoris
  15. vitigeni laticem mortalibus instituisse;
  16. cum tamen his posset sine rebus vita manere,
  17. ut fama est aliquas etiam nunc vivere gentis.
  18. at bene non poterat sine puro pectore vivi;
  19. quo magis hic merito nobis deus esse videtur,
  20. ex quo nunc etiam per magnas didita gentis
  21. dulcia permulcent animos solacia vitae.
  22. Herculis antistare autem si facta putabis,
  23. longius a vera multo ratione ferere.