De Rerum Natura
Lucretius
-
- nec satiare queunt spectando corpora coram
- nec manibus quicquam teneris abradere membris
- possunt errantes incerti corpore toto.
- denique cum membris conlatis flore fruuntur
- aetatis, iam cum praesagit gaudia corpus
- atque in eost Venus ut muliebria conserat arva,
- adfigunt avide corpus iunguntque salivas
- oris et inspirant pressantes dentibus ora,
- ne quiquam, quoniam nihil inde abradere possunt
- nec penetrare et abire in corpus corpore toto;
- nam facere inter dum velle et certare videntur.
- usque adeo cupide in Veneris compagibus haerent,
- membra voluptatis dum vi labefacta liquescunt.
- tandem ubi se erupit nervis coniecta cupido,
- parva fit ardoris violenti pausa parumper.
- inde redit rabies eadem et furor ille revisit,
- cum sibi quod cupiant ipsi contingere quaerunt,
- nec reperire malum id possunt quae machina vincat.
- usque adeo incerti tabescunt volnere caeco.
- Adde quod absumunt viris pereuntque labore,
- adde quod alterius sub nutu degitur aetas,
- languent officia atque aegrotat fama vacillans.
- labitur interea res et Babylonia fiunt
- unguenta et pulchra in pedibus Sicyonia rident,
- scilicet et grandes viridi cum luce zmaragdi
- auro includuntur teriturque thalassina vestis
- adsidue et Veneris sudorem exercita potat.
- et bene parta patrum fiunt anademata, mitrae,
- inter dum in pallam atque Alidensia Ciaque vertunt.
- eximia veste et victu convivia, ludi,
- pocula crebra, unguenta, coronae, serta parantur,
- ne quiquam, quoniam medio de fonte leporum
- surgit amari aliquid, quod in ipsis floribus angat,
- aut cum conscius ipse animus se forte remordet
- desidiose agere aetatem lustrisque perire,
- aut quod in ambiguo verbum iaculata reliquit,
- quod cupido adfixum cordi vivescit ut ignis,
- aut nimium iactare oculos aliumve tueri
- quod putat in voltuque videt vestigia risus.
- Atque in amore mala haec proprio summeque secundo
- inveniuntur; in adverso vero atque inopi sunt,
- prendere quae possis oculorum lumine operto.
- innumerabilia; ut melius vigilare sit ante,
- qua docui ratione, cavereque, ne inliciaris.
- nam vitare, plagas in amoris ne iaciamur,
- non ita difficile est quam captum retibus ipsis
- exire et validos Veneris perrumpere nodos.
- et tamen implicitus quoque possis inque peditus
- effugere infestum, nisi tute tibi obvius obstes
- et praetermittas animi vitia omnia primum
- aut quae corporis sunt eius, quam praepetis ac vis.
- nam faciunt homines plerumque cupidine caeci
- et tribuunt ea quae non sunt his commoda vere.
- multimodis igitur pravas turpisque videmus
- esse in deliciis summoque in honore vigere.
- atque alios alii inrident Veneremque suadent
- ut placent, quoniam foedo adflictentur amore,
- nec sua respiciunt miseri mala maxima saepe.
- nigra melichrus est, inmunda et fetida acosmos,
- caesia Palladium, nervosa et lignea dorcas,
- parvula, pumilio, chariton mia, tota merum sal,
- magna atque inmanis cataplexis plenaque honoris.
- balba loqui non quit, traulizi, muta pudens est;
- at flagrans, odiosa, loquacula Lampadium fit.
- ischnon eromenion tum fit, cum vivere non quit
- prae macie; rhadine verost iam mortua tussi.
- at nimia et mammosa Ceres est ipsa ab Iaccho,
- simula Silena ac Saturast, labeosa philema.
- cetera de genere hoc longum est si dicere coner.
- sed tamen esto iam quantovis oris honore,
- cui Veneris membris vis omnibus exoriatur;
- nempe aliae quoque sunt; nempe hac sine viximus ante;
- nempe eadem facit et scimus facere omnia turpi
- et miseram taetris se suffit odoribus ipsa,
- quam famulae longe fugitant furtimque cachinnant.
- at lacrimans exclusus amator limina saepe
- floribus et sertis operit postisque superbos
- unguit amaracino et foribus miser oscula figit;
- quem si iam ammissum venientem offenderit aura
- una modo, causas abeundi quaerat honestas
- et meditata diu cadat alte sumpta querella
- stultitiaque ibi se damnet, tribuisse quod illi
- plus videat quam mortali concedere par est.
- nec Veneres nostras hoc fallit; quo magis ipsae
- omnia summo opere hos vitae poscaenia celant,
- quos retinere volunt adstrictosque esse in amore,
- ne quiquam, quoniam tu animo tamen omnia possis
- protrahere in lucem atque omnis inquirere risus
- et, si bello animost et non odiosa, vicissim
- praetermittere et humanis concedere rebus.
- Nec mulier semper ficto suspirat amore,
- quae conplexa viri corpus cum corpore iungit
- et tenet adsuctis umectans oscula labris;
- nam facit ex animo saepe et communia quaerens
- gaudia sollicitat spatium decurrere amoris.
- nec ratione alia volucres armenta feraeque
- et pecudes et equae maribus subsidere possent,
- si non, ipsa quod illarum subat, ardet abundans
- natura et Venerem salientum laeta retractat.
- nonne vides etiam quos mutua saepe voluptas
- vinxit, ut in vinclis communibus excrucientur,
- in triviis cum saepe canes discedere aventis
- divorsi cupide summis ex viribus tendunt,
- quom interea validis Veneris compagibus haerent?
- quod facerent numquam, nisi mutua gaudia nossent,
- quae iacere in fraudem possent vinctosque tenere.
- quare etiam atque etiam, ut dico, est communis voluptas.
- Et commiscendo quom semine forte virilem
- femina vim vicit subita vi corripuitque,
- tum similes matrum materno semine fiunt,
- ut patribus patrio. sed quos utriusque figurae
- esse vides, iuxtim miscentes vulta parentum,
- corpore de patrio et materno sanguine crescunt,
- semina cum Veneris stimulis excita per artus
- obvia conflixit conspirans mutuus ardor,
- et neque utrum superavit eorum nec superatumst.
- fit quoque ut inter dum similes existere avorum
- possint et referant proavorum saepe figuras,
- propterea quia multa modis primordia multis
- mixta suo celant in corpore saepe parentis,
- quae patribus patres tradunt a stirpe profecta.
- inde Venus varia producit sorte figuras,
- maiorumque refert voltus vocesque comasque;
- quandoquidem nihilo magis haec de semine certo
- fiunt quam facies et corpora membraque nobis.
- et muliebre oritur patrio de semine saeclum
- maternoque mares existunt corpore creti;
- semper enim partus duplici de semine constat,
- atque utri similest magis id quod cumque creatur,
- eius habet plus parte aequa; quod cernere possis,
- sive virum suboles sivest muliebris origo.
- Nec divina satum genitalem numina cuiquam
- absterrent, pater a gnatis ne dulcibus umquam
- appelletur et ut sterili Venere exigat aevom;
- quod plerumque putant et multo sanguine maesti
- conspergunt aras adolentque altaria donis,
- ut gravidas reddant uxores semine largo;
- ne quiquam divom numen sortisque fatigant;
- nam steriles nimium crasso sunt semine partim,
- et liquido praeter iustum tenuique vicissim.
- tenve locis quia non potis est adfigere adhaesum,
- liquitur extemplo et revocatum cedit abortu.
- crassius hinc porro quoniam concretius aequo
- mittitur, aut non tam prolixo provolat ictu
- aut penetrare locos aeque nequit aut penetratum
- aegre admiscetur muliebri semine semen.
- nam multum harmoniae Veneris differre videntur.
- atque alias alii complent magis ex aliisque
- succipiunt aliae pondus magis inque gravescunt.
- et multae steriles Hymenaeis ante fuerunt
- pluribus et nactae post sunt tamen unde puellos
- suscipere et partu possent ditescere dulci.
- et quibus ante domi fecundae saepe nequissent
- uxoris parere, inventast illis quoque compar
- natura, ut possent gnatis munire senectam.
- usque adeo magni refert, ut semina possint
- seminibus commisceri genitaliter apta
- crassaque conveniant liquidis et liquida crassis.
- atque in eo refert quo victu vita colatur;
- namque aliis rebus concrescunt semina membris
- atque aliis extenvantur tabentque vicissim.
- et quibus ipsa modis tractetur blanda voluptas.
- id quoque permagni refert; nam more ferarum
- quadrupedumque magis ritu plerumque putantur
- concipere uxores, quia sic loca sumere possunt