De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quod super est cunctis privatus doloribus aegris;
  2. at nos horrifico cinefactum te prope busto
  3. insatiabiliter deflevimus, aeternumque
  4. nulla dies nobis maerorem e pectore demet.'
  5. illud ab hoc igitur quaerendum est, quid sit amari
  6. tanto opere, ad somnum si res redit atque quietem,
  7. cur quisquam aeterno possit tabescere luctu.
  8. Hoc etiam faciunt ubi discubuere tenentque
  9. pocula saepe homines et inumbrant ora coronis,
  10. ex animo ut dicant: 'brevis hic est fructus homullis;
  11. iam fuerit neque post umquam revocare licebit.'
  12. tam quam in morte mali cum primis hoc sit eorum,
  13. quod sitis exurat miseros atque arida torrat,
  14. aut aliae cuius desiderium insideat rei.
  15. nec sibi enim quisquam tum se vitamque requiret,
  16. cum pariter mens et corpus sopita quiescunt;
  17. nam licet aeternum per nos sic esse soporem,
  18. nec desiderium nostri nos adficit ullum,
  19. et tamen haud quaquam nostros tunc illa per artus
  20. longe ab sensiferis primordia motibus errant,