De Rerum Natura
Lucretius
-
- inmortalem animam mutato corpore flecti;
- quod mutatur enim, dissolvitur, interit ergo;
- traiciuntur enim partes atque ordine migrant;
- quare dissolui quoque debent posse per artus,
- denique ut intereant una cum corpore cunctae.
- sin animas hominum dicent in corpora semper
- ire humana, tamen quaeram cur e sapienti
- stulta queat fieri, nec prudens sit puer ullus,
- si non, certa suo quia semine seminioque
- nec tam doctus equae pullus quam fortis equi vis.
- scilicet in tenero tenerascere corpore mentem
- confugient. quod si iam fit, fateare necessest
- mortalem esse animam, quoniam mutata per artus
- tanto opere amittit vitam sensumque priorem.
- quove modo poterit pariter cum corpore quoque
- confirmata cupitum aetatis tangere florem
- vis animi, nisi erit consors in origine prima?
- quidve foras sibi vult membris exire senectis?
- an metuit conclusa manere in corpore putri
- et domus aetatis spatio ne fessa vetusto