De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. decidit abscisum, cum mens tamen atque hominis vis
  2. mobilitate mali non quit sentire dolorem;
  3. et simul in pugnae studio quod dedita mens est,
  4. corpore relicuo pugnam caedesque petessit,
  5. nec tenet amissam laevam cum tegmine saepe
  6. inter equos abstraxe rotas falcesque rapaces,
  7. nec cecidisse alius dextram, cum scandit et instat.
  8. inde alius conatur adempto surgere crure,
  9. cum digitos agitat propter moribundus humi pes.
  10. et caput abscisum calido viventeque trunco
  11. servat humi voltum vitalem oculosque patentis,
  12. donec reliquias animai reddidit omnes.
  13. quin etiam tibi si, lingua vibrante, minanti
  14. serpentis cauda, procero corpore, utrumque
  15. sit libitum in multas partis discidere ferro,
  16. omnia iam sorsum cernes ancisa recenti
  17. volnere tortari et terram conspargere tabo,
  18. ipsam seque retro partem petere ore priorem,
  19. volneris ardenti ut morsu premat icta dolore.
  20. omnibus esse igitur totas dicemus in illis