De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. inter dumque gravi lethargo fertur in altum
  2. aeternumque soporem oculis nutuque cadenti;
  3. unde neque exaudit voces nec noscere voltus
  4. illorum potis est, ad vitam qui revocantes
  5. circum stant lacrimis rorantes ora genasque.
  6. quare animum quoque dissolui fateare necessest,
  7. quandoquidem penetrant in eum contagia morbi;
  8. nam dolor ac morbus leti fabricator uterquest,
  9. multorum exitio perdocti quod sumus ante.
  10. et quoniam mentem sanari corpus ut aegrum
  11. et pariter mentem sanari corpus inani
  12. denique cor, hominem cum vini vis penetravit
  13. acris et in venas discessit diditus ardor,
  14. consequitur gravitas membrorum, praepediuntur
  15. crura vacillanti, tardescit lingua, madet mens,
  16. nant oculi, clamor singultus iurgia gliscunt,
  17. et iam cetera de genere hoc quae cumque secuntur,
  18. cur ea sunt, nisi quod vehemens violentia vini
  19. conturbare animam consuevit corpore in ipso?
  20. at quae cumque queunt conturbari inque pediri,