De Rerum Natura
Lucretius
-
- percolatur, ut in foveam fluat ac mansuescat;
- linquit enim supera taetri primordia viri,
- aspera quo magis in terris haerescere possint.
- Quod quoniam docui, pergam conectere rem quae
- ex hoc apta fidem ducat, primordia rerum
- finita variare figurarum ratione.
- quod si non ita sit, rursum iam semina quaedam
- esse infinito debebunt corporis auctu.
- namque in eadem una cuiusvis iam brevitate
- corporis inter se multum variare figurae
- non possunt. fac enim minimis e partibus esse
- corpora prima tribus, vel paulo pluribus auge;
- nempe ubi eas partis unius corporis omnis,
- summa atque ima locans, transmutans dextera laevis,
- omnimodis expertus eris, quam quisque det ordo
- formai speciem totius corporis eius,
- quod super est, si forte voles variare figuras,
- addendum partis alias erit. inde sequetur,
- adsimili ratione alias ut postulet ordo,
- si tu forte voles etiam variare figuras.
- ergo formarum novitatem corporis augmen
- subsequitur. quare non est ut credere possis
- esse infinitis distantia semina formis,
- ne quaedam cogas inmani maximitate
- esse, supra quod iam docui non posse probari.
- iam tibi barbaricae vestes Meliboeaque fulgens
- purpura Thessalico concharum tacta colore,
- aurea pavonum ridenti imbuta lepore
- saecla novo rerum superata colore iacerent
- et contemptus odor smyrnae mellisque sapores,
- et cycnea mele Phoebeaque daedala chordis
- carmina consimili ratione oppressa silerent;
- namque aliis aliud praestantius exoreretur.
- cedere item retro possent in deteriores
- omnia sic partis, ut diximus in melioris;
- namque aliis aliud retro quoque taetrius esset
- naribus auribus atque oculis orisque sapori.
- quae quoniam non sunt, sed rebus reddita certa