De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. suspicere in caeli dignatur lucida templa.
  2. desine qua propter novitate exterritus ipsa
  3. expuere ex animo rationem, sed magis acri
  4. iudicio perpende, et si tibi vera videntur,
  5. dede manus, aut, si falsum est, accingere contra.
  6. quaerit enim rationem animus, cum summa loci sit
  7. infinita foris haec extra moenia mundi,
  8. quid sit ibi porro, quo prospicere usque velit mens
  9. atque animi iactus liber quo pervolet ipse.
  10. Principio nobis in cunctas undique partis
  11. et latere ex utroque supra supterque per omne
  12. nulla est finis; uti docui, res ipsaque per se
  13. vociferatur, et elucet natura profundi.
  14. nullo iam pacto veri simile esse putandumst,
  15. undique cum vorsum spatium vacet infinitum
  16. seminaque innumero numero summaque profunda
  17. multimodis volitent aeterno percita motu,
  18. hunc unum terrarum orbem caelumque creatum,
  19. nil agere illa foris tot corpora materiai;
  20. cum praesertim hic sit natura factus et ipsa