De Rerum Natura
Lucretius
-
- tantum elementa queunt permutato ordine solo;
- at rerum quae sunt primordia, plura adhibere
- possunt unde queant variae res quaeque creari.
- Nunc et Anaxagorae scrutemur homoeomerian
- quam Grai memorant nec nostra dicere lingua
- concedit nobis patrii sermonis egestas,
- sed tamen ipsam rem facilest exponere verbis.
- principio, rerum quam dicit homoeomerian,
- ossa videlicet e pauxillis atque minutis
- ossibus hic et de pauxillis atque minutis
- visceribus viscus gigni sanguenque creari
- sanguinis inter se multis coeuntibus guttis
- ex aurique putat micis consistere posse
- aurum et de terris terram concrescere parvis,
- ignibus ex ignis, umorem umoribus esse,
- cetera consimili fingit ratione putatque.
- nec tamen esse ulla de parte in rebus inane
- concedit neque corporibus finem esse secandis.
- quare in utraque mihi pariter ratione videtur
- errare atque illi, supra quos diximus ante.
- Adde quod inbecilla nimis primordia fingit;
- si primordia sunt, simili quae praedita constant
- natura atque ipsae res sunt aequeque laborant
- et pereunt, neque ab exitio res ulla refrenat.
- nam quid in oppressu valido durabit eorum,
- ut mortem effugiat, leti sub dentibus ipsis?