De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. esse inmortali primordia corpore debent,
  2. dissolui quo quaeque supremo tempore possint,
  3. materies ut subpeditet rebus reparandis.
  4. sunt igitur solida primordia simplicitate
  5. nec ratione queunt alia servata per aevom
  6. ex infinito iam tempore res reparare.
  7. denique si nullam finem natura parasset
  8. frangendis rebus, iam corpora materiai
  9. usque redacta forent aevo frangente priore,
  10. ut nihil ex illis a certo tempore posset
  11. conceptum summum aetatis pervadere finem.
  12. nam quidvis citius dissolvi posse videmus
  13. quam rursus refici; qua propter longa diei
  14. infinita aetas ante acti temporis omnis
  15. quod fregisset adhuc disturbans dissoluensque,
  16. numquam relicuo reparari tempore posset.
  17. at nunc ni mirum frangendi reddita finis
  18. certa manet, quoniam refici rem quamque videmus
  19. et finita simul generatim tempora rebus
  20. stare, quibus possint aevi contingere florem.
  21. Huc accedit uti, solidissima materiai
  22. corpora cum constant, possint tamen omnia reddi,
  23. mollia quae fiunt, aer aqua terra vapores,
  24. quo pacto fiant et qua vi quaeque gerantur,
  25. admixtum quoniam semel est in rebus inane.
  26. at contra si mollia sint primordia rerum,
  27. unde queant validi silices ferrumque creari,
  28. non poterit ratio reddi; nam funditus omnis
  29. principio fundamenti natura carebit.
  30. sunt igitur solida pollentia simplicitate,
  31. quorum condenso magis omnia conciliatu
  32. artari possunt validasque ostendere viris.
  33. porro si nullast frangendis reddita finis
  34. corporibus, tamen ex aeterno tempore quaeque
  35. nunc etiam superare necessest corpora rebus,
  36. quae non dum clueant ullo temptata periclo.
  37. at quoniam fragili natura praedita constant,
  38. discrepat aeternum tempus potuisse manere
  39. innumerabilibus plagis vexata per aevom.
  40. Denique iam quoniam generatim reddita finis
  41. crescendi rebus constat vitamque tenendi,
  42. et quid quaeque queant per foedera naturai,
  43. quid porro nequeant, sancitum quando quidem extat,
  44. nec commutatur quicquam, quin omnia constant
  45. usque adeo, variae volucres ut in ordine cunctae
  46. ostendant maculas generalis corpore inesse,
  47. inmutabilis materiae quoque corpus habere
  48. debent ni mirum; nam si primordia rerum
  49. commutari aliqua possent ratione revicta,
  50. incertum quoque iam constet quid possit oriri,
  51. quid nequeat, finita potestas denique cuique
  52. qua nam sit ratione atque alte terminus haerens,
  53. nec totiens possent generatim saecla referre
  54. naturam mores victum motusque parentum.
  55. Tum porro quoniam est extremum quodque cacumen
  56. corporis illius, quod nostri cernere sensus
  57. iam nequeunt, id ni mirum sine partibus extat
  58. et minima constat natura nec fuit umquam
  59. per se secretum neque post hac esse valebit,
  60. alterius quoniamst ipsum pars primaque et una,
  61. inde aliae atque aliae similes ex ordine partes
  62. agmine condenso naturam corporis explent;
  63. quae quoniam per se nequeunt constare, necessest
  64. haerere unde queant nulla ratione revelli.
  65. sunt igitur solida primordia simplicitate,
  66. quae minimis stipata cohaerent partibus arte.
  67. non ex illorum conventu conciliata,
  68. sed magis aeterna pollentia simplicitate,