De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. transit enim fulmen caeli per saepta domorum
  2. clamor ut ac voces, ferrum candescit in igni
  3. dissiliuntque fero ferventi saxa vapore;
  4. cum labefactatus rigor auri solvitur aestu,
  5. tum glacies aeris flamma devicta liquescit;
  6. permanat calor argentum penetraleque frigus,
  7. quando utrumque manu retinentes pocula rite
  8. sensimus infuso lympharum rore superne.
  9. usque adeo in rebus solidi nihil esse videtur.
  10. sed quia vera tamen ratio naturaque rerum
  11. cogit, ades, paucis dum versibus expediamus
  12. esse ea quae solido atque aeterno corpore constent,
  13. semina quae rerum primordiaque esse docemus,
  14. unde omnis rerum nunc constet summa creata.
  15. Principio quoniam duplex natura duarum
  16. dissimilis rerum longe constare repertast,
  17. corporis atque loci, res in quo quaeque geruntur,
  18. esse utramque sibi per se puramque necessest.
  19. nam qua cumque vacat spatium, quod inane vocamus,
  20. corpus ea non est; qua porro cumque tenet se
  21. corpus, ea vacuum nequaquam constat inane.
  22. sunt igitur solida ac sine inani corpora prima.
  23. Praeterea quoniam genitis in rebus inanest,
  24. materiem circum solidam constare necessest;
  25. nec res ulla potest vera ratione probari
  26. corpore inane suo celare atque intus habere,