De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. immortali aevo summa cum pace fruatur
  2. semota ab nostris rebus seiunctaque longe;
  3. nam privata dolore omni, privata periclis,
  4. ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,
  5. nec bene promeritis capitur nec tangitur ira.
  6. Quod super est, vacuas auris animumque sagacem
  7. semotum a curis adhibe veram ad rationem,
  8. ne mea dona tibi studio disposta fideli,
  9. intellecta prius quam sint, contempta relinquas.
  10. nam tibi de summa caeli ratione deumque
  11. disserere incipiam et rerum primordia pandam,
  12. unde omnis natura creet res, auctet alatque,
  13. quove eadem rursum natura perempta resolvat,
  14. quae nos materiem et genitalia corpora rebus
  15. reddunda in ratione vocare et semina rerum
  16. appellare suemus et haec eadem usurpare
  17. corpora prima, quod ex illis sunt omnia primis.
  18. Humana ante oculos foede cum vita iaceret
  19. in terris oppressa gravi sub religione,
  20. quae caput a caeli regionibus ostendebat
  21. horribili super aspectu mortalibus instans,
  22. primum Graius homo mortalis tollere contra