De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. circum fusa super, suavis ex ore loquellas
  2. funde petens placidam Romanis, incluta, pacem;
  3. nam neque nos agere hoc patriai tempore iniquo
  4. possumus aequo animo nec Memmi clara propago
  5. talibus in rebus communi desse saluti.
  6. omnis enim per se divum natura necessest
  7. immortali aevo summa cum pace fruatur
  8. semota ab nostris rebus seiunctaque longe;
  9. nam privata dolore omni, privata periclis,
  10. ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,
  11. nec bene promeritis capitur nec tangitur ira.
  12. Quod super est, vacuas auris animumque sagacem
  13. semotum a curis adhibe veram ad rationem,
  14. ne mea dona tibi studio disposta fideli,
  15. intellecta prius quam sint, contempta relinquas.
  16. nam tibi de summa caeli ratione deumque
  17. disserere incipiam et rerum primordia pandam,
  18. unde omnis natura creet res, auctet alatque,
  19. quove eadem rursum natura perempta resolvat,
  20. quae nos materiem et genitalia corpora rebus
  21. reddunda in ratione vocare et semina rerum
  22. appellare suemus et haec eadem usurpare
  23. corpora prima, quod ex illis sunt omnia primis.
  24. Humana ante oculos foede cum vita iaceret
  25. in terris oppressa gravi sub religione,
  26. quae caput a caeli regionibus ostendebat
  27. horribili super aspectu mortalibus instans,
  28. primum Graius homo mortalis tollere contra
  29. est oculos ausus primusque obsistere contra;
  30. quem neque fama deum nec fulmina nec minitanti
  31. murmure compressit caelum, sed eo magis acrem
  32. inritat animi virtutem, effringere ut arta
  33. naturae primus portarum claustra cupiret.
  34. ergo vivida vis animi pervicit et extra
  35. processit longe flammantia moenia mundi
  36. atque omne immensum peragravit mente animoque,
  37. unde refert nobis victor quid possit oriri,
  38. quid nequeat, finita potestas denique cuique