De Rerum Natura
Lucretius
-
- ni spatium dederint latices? concedere porro
- quo poterunt undae, cum pisces ire nequibunt?
- aut igitur motu privandumst corpora quaeque
- aut esse admixtum dicundumst rebus inane,
- unde initum primum capiat res quaeque movendi.
- Postremo duo de concursu corpora lata
- si cita dissiliant, nempe aer omne necessest,
- inter corpora quod fiat, possidat inane.
- is porro quamvis circum celerantibus auris
- confluat, haud poterit tamen uno tempore totum
- compleri spatium; nam primum quemque necessest
- occupet ille locum, deinde omnia possideantur.
- quod si forte aliquis, cum corpora dissiluere,
- tum putat id fieri quia se condenseat aer,
- errat; nam vacuum tum fit quod non fuit ante
- et repletur item vacuum quod constitit ante,
- nec tali ratione potest denserier aer
- nec, si iam posset, sine inani posset, opinor,
- ipse in se trahere et partis conducere in unum.
- Qua propter, quamvis causando multa moreris,
- esse in rebus inane tamen fateare necessest.
- multaque praeterea tibi possum commemorando
- argumenta fidem dictis conradere nostris.
- verum animo satis haec vestigia parva sagaci
- sunt, per quae possis cognoscere cetera tute.
- namque canes ut montivagae persaepe ferai
- naribus inveniunt intectas fronde quietes,
- cum semel institerunt vestigia certa viai,
- sic alid ex alio per te tute ipse videre
- talibus in rebus poteris caecasque latebras
- insinuare omnis et verum protrahere inde.
- quod si pigraris paulumve recesseris ab re,
- hoc tibi de plano possum promittere, Memmi:
- usque adeo largos haustus e fontibus magnis
- lingua meo suavis diti de pectore fundet,
- ut verear ne tarda prius per membra senectus
- serpat et in nobis vitai claustra resolvat,
- quam tibi de quavis una re versibus omnis