De Rerum Natura
Lucretius
-
- inter dum rapido percurrens turbine campos
- arboribus magnis sternit montisque supremos
- silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
- cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
- sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
- quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
- verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
- nec ratione fluunt alia stragemque propagant
- et cum mollis aquae fertur natura repente
- flumine abundanti, quam largis imbribus auget
- montibus ex altis magnus decursus aquai
- fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
- nec validi possunt pontes venientis aquai
- vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
- molibus incurrit validis cum viribus amnis,
- dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
- grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.