Letters to Atticus

cum autem ex eo quaererem quid videret, quem exitum, quam rem publicam, plane fatebatur nullam spem reliquam. Pompei classem timebat. quae si exisset, se de Sicilia abiturum.

quid isti

inquam

sex tui fasces? si a senatu, cur laureati? si ab ipso, cur sex?

cupivi

inquit

ex senatus consulto surrupto; nam aliter non poterat. at ille impendio nunc magis odit senatum.

a me

inquit

omnia proficiscentur.

cur autem sex?

quia xii nolui; nam licebat.

tum ego

quam vellem

inquam

petisse ab eo quod audio Philippum impetrasse! sed veritus sum, quia ille a me nihil impetrabat.

libenter

inquit

tibi concessisset. verum puta te impetrasse;

ego enim ad eum scribam, ut tu ipse voles, de ea re nos inter nos locutos. quid autem illius interest, quoniam in senatum non venis, ubi sis? quin nunc ipsum minime offendisses eius causam, si in Italia non fuisses.

ad quae ego me recessum et solitudinem quaerere, maxime quod lictores haberem. laudavit consilium.

quid ergo?

inquam;

nam mihi cursus in Graeciam per tuam provinciam est, quoniam ad mare superum milites sunt.

quid mihi

inquit

optatius?

hoc loco multa perliberaliter. ergo hoc quidem est profectum, ut non modo tuto verum etiam palam navigaremus.