De Divinatione

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tullii Ciceronis De divinatione libri duo libri de fato quae manserunt. Mueller, C. F. W., editor. Leipzig: Teubner, 1915.

Nam illud mirarer, si crederem, quod apud Homerum

p.218
Calchantem dixisti ex passerum numero belli Troiani annos auguratum; de cuius coniectura sic apud Homerum, ut nos otiosi convertimus, loquitur Agamemnon:
  1. Ferte, viri, et duros animo tolerate labores,
  2. Auguris ut nostri Calchantis fata queamus
  3. Scire ratosne habeant an vanos pectoris orsus.
  4. Namque omnes memori portentum mente retentant,
  5. Qui non funestis liquerunt lumina fatis.
  6. Argolicis primum ut vestita est classibus Aulis,
  7. Quae Priamo cladem et Troiae pestemque ferebant,
  8. Nos circum latices gelidos fumantibus aris
  9. Aurigeris divom placantes numina tauris
  10. Sub platano umbrifera, fons unde emanat aquai+,
  11. Vidimus inmani specie tortuque draconem
  12. Terribilem, Iovis ut pulsu penetraret ab ara;
  13. Qui platani in ramo foliorum tegmine saeptos
  14. Corripuit pullos; quos cum consumeret octo,
  15. Nona super tremulo genetrix clangore volabat;
  16. Cui ferus inmani laniavit viscera morsu.

  1. Hunc, ubi tam teneros volucris matremque peremit,
  2. Qui luci ediderat, genitor Saturnius idem
  3. Abdidit et duro formavit tegmine saxi.
  4. Nos autem timidi stantes mirabile monstrum
  5. Vidimus in mediis divom versarier aris.
  6. Tum Calchas haec est fidenti voce locutus:
    1. Quidnam torpentes subito obstipuistis, Achivi?
    2. Nobis haec portenta deum dedit ipse creator
    3. Tarda et sera nimis, sed fama ac laude perenni.
      p.219
    4. Nam quot avis taetro mactatas dente videtis,
    5. Tot nos ad Troiam belli exanclabimus annos;
    6. Quae decumo cadet et poena satiabit Achivos.
  7. Edidit haec Calchas; quae iam matura videtis.
Quae tandem ista auguratio est ex passeribus annorum potius quam aut mensuum aut dierum?