Tusculanae Disputationes
Cicero, Marcus Tullius
Cicero. M. Tulli Ciceronis. Scripta Quae Manserunt Omnia. Pohlenz, M, editor. Leipzig: Teubner, 1918.
quod bonum igitur, id honestum.[*](qui...424,9 honestum (sine 11 an...15 universa et 21 haec...22 explicata) H) at quae isti[*](atque isti X) bona numerant, ne ipsi quidem honesta dicunt; solum igitur bonum, quod honestum; ex quo efficitur honestate una[*](unam GH (alt. loco)) vitam contineri[*](continere X corr. Vrec s ) beatam. Non sunt igitur ea bona dicenda nec habenda, quibus abundantem[*](habundantem GKH) licet esse miserrimum.[*](solum...14 miserrimum (...12 beatam bis))
an dubitas quin praestans valetudine, viribus, forma, acerrumis integerrumisque[*](integrumhisque G1V1 ( supra gr scr. G2 er V3) integerumhisque KR integrisque Non. ) sensibus, adde etiam, si lubet, pernicitatem et velocitatem,[*](praestans...16 velocitatem Non 444, 9 ) da divitias, honores, imperia, opes, gloriam—si fuerit is, qui haec habet, iniustus, intemperans, timidus, hebeti[*](hebeti G1 ) ingenio atque nullo, dubitabisne eum miserum dicere? qualia igitur ista bona sunt, quae qui habeat miserrimus esse possit? Videamus ne, ut acervus ex sui generis granis, sic beata vita ex sui similibus partibus effici debeat. quod si ita est, ex bonis, quae sola honesta sunt, efficiendum est beatum; ea mixta ex dissimilibus si erunt, honestum ex is effici nihil[*](nil H) poterit; quo[*](quo ex quod Vrec St. fr. 3, 37cf. fin. 3,27 ) detracto quid poterit beatum intellegi? Etenim, quicquid est, quod[*](prius quod om Hs ) bonum sit, id expetendum est; quod autem expetendum, id certe adprobandum; quod vero
Quod ni ita tenebimus, multa erunt, quae nobis bona[*](bona add. G1 mg. ) dicenda sint;[*](sunt GH) omitto divitias—quas cum[*](cum om. H) quivis quamvis indignus habere possit, in bonis non numero; quod enim est bonum, id non quivis habere potest—, omitto nobilitatem famamque popularem stultorum inproborumque[*](impr. KRH) consensu excitatam:[*](excitatem R1K1 (exit.)) haec, quae sunt minima, tamen bona dicantur necesse est, candiduli dentes, venusti oculi, color suavis et ea quae[*](ea quae aeque X) Anticlea[*](Anticleaapud Homerum Euryclea pedes abluit, in vasculo s. V exeuntis prope Clusium reperto (Monum. dell' Inst. IX tab. 42) Antiphata. ) laudat[*](laudat s (ex Y?) om. X) Ulixi pedes abluens:[*](et ea...13 abluens om. H)
ea si bona ducemus, quid erit in philosophi gravitate[*](lenitudo...15 gravitate Non.132,5(sibi bona ducens)) quam in volgi[*](vulgi HRrec ) opinione stultorumque turba quod dicatur aut gravius aut grandius?
- Le/nitudo ora/tionis, mo/llitudo co/rporis.[*](Pacuv. Niptra 247)
At enim eadem Stoici[*](Stoici eadem Hs )
praecipuavel
productadicunt, quae
bonaisti. dicunt illi quidem, sed is vitam[*](vita G) beatam compleri negant; hi autem sine is[*](sine is si his X) esse nullam putant aut, si sit beata, beatissimam certe negant. nos autem volumus beatissimam, idque nobis Socratica illa conclusione confirmatur.[*](cf.Clem. protr. 123 (cum Stählinii adn.), Plato Rep. 400 d ) sic enim princeps[*](princeps eqs. cf. Anon.ap.Mai Scr. vet. nov. coll. 2,608 ) ille philosophiae disserebat: qualis cuiusque animi adfectus esset, talem esse hominem; qualis autem homo ipse[*](ipse om. H) esset, talem eius esse orationem; orationi[*](rationem. Rationis X sed cf.Sen. epist. 114,1 Quint. inst. 11, 1, 30 al. ) autem facta similia, factis vitam. adfectus autem animi in bono