Pro A. Cluentio
Cicero, Marcus Tullius
Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes, Volume 1. Clark, Albert Curtis, editor. Oxford: Clarendon Press, 1908.
sed quaero a vobis num istam legem ex isto senatus consulto L.(Lucius) Lucullus consul, homo sapientissimus, tulerit, num anno post M.(Marcus) Lucullus et C.(Gaius) Cassius, in quos tum consules designatos idem illud senatus decreverat[*](decreverat Sa: decreverit Mm). non tulerunt; et quod tu habiti pecunia factum esse arguis neque id ulla tenuissima suspicione confirmas, factum est primum illorum aequitate et sapientia consulum, ut, quod senatus decreverat ad illud invidiae praesens incendium restinguendum, id postea[*](ut quod... id postea Peterson: ut id quod... id postea Mma: fort. ut id quod... ii postea) referendum[*](referendum aa: perferendum Mm: ferendum Manutius) ad populum non arbitrarentur. ipse deinde populus Romanus qui L.(Lucii) Quincti[*](Quinctii Sa: Quinctii, tribuni plebis Mm) fictis querimoniis antea[*](ante Ss) concitatus rem illam et rogationem flagitarat, idem C.(Gaii) Iuni fili, pueri parvoli, lacrimis commotus maximo clamore et concursu totam quaestionem illam et legem[*](quaest. illam et legem Sa: illam legem et quaest. Mm) repudiavit.
ex quo intellegi potuit, id quod saepe dictum est, ut mare quod sua natura[*](natura sua Sa, contra Rufinian. (Rhet, M. p. 44)) tranquillum sit ventorum vi agitari atque turbari, sic[*](sic Sa, Rufinian.: sic et Mm) populum Romanum sua sponte esse placatum, hominum seditiosorum vocibus ut violentissimis tempestatibus concitari. est etiam reliqua permagna auctoritas quam ego turpiter paene praeterii; mea enim esse dicitur. recitavit ex oratione nescio qua Attius quam meam esse dicebat cohortationem quandam iudicum ad honeste iudicandum et commemorationem cum[*](cum SMs: tum by: om. st) aliorum[*](aliorum Ernesti: illorum Mma) iudiciorum quae probata non essent tum illius ipsius iudici Iuniani; proinde quasi ego non ab initio huius defensionis dixerim invidiosum illud iudicium fuisse[*](iudicium fuisse Sa: fuisse iudicium Mm) aut, cum de infamia iudiciorum disputarem, potuerim illud quod tam populare esset illo[*](illo a: in illo Mm) tempore praeterire.