Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. detinet extremo terra aliena solo.
  2. ad quam tum properans fertur simul undique pubes
  3. Graeca penetralis deseruisse focos,
  4. ne Paris abducta gavisus libera moecha
  5. otia pacato degeret in thalamo.
  6. quo tibi tum casu, pulcherrima Laodamia,
  7. ereptum est vita dulcius atque anima
  8. coniugium: tanto te absorbens vertice amoris
  9. aestus in abruptum detulerat barathrum,
  10. quale ferunt Grai Pheneum prope Cylleneum
  11. siccare emulsa pingue palude solum,
  12. quod quondam caesis montis fodisse medullis
  13. audit falsiparens Amphitryoniades,
  14. tempore quo certa Stymphalia monstra sagitta
  15. perculit imperio deterioris eri,
  16. pluribus ut caeli tereretur ianua divis,
  17. Hebe nec longa virginitate foret.
  18. sed tuus altus amor barathro fuit altior illo,
  19. qui tunc indomitam ferre iugum docuit.
  20. nam nec tam carum confecto aetate parenti
  21. una caput seri nata nepotis alit,
  22. qui, cum divitiis vix tandem inventus avitis
  23. nomen testatas intulit in tabulas,
  24. impia derisi gentilis gaudia tollens
  25. suscitat a cano vulturium capiti:
  26. nec tantum niveo gavisa est ulla columbo
  27. compar, quae multo dicitur improbius
  28. oscula mordenti semper decerpere rostro
  29. quam quae praecipue multivola est mulier:
  30. sed tu horum magnos vicisti sola furores,
  31. ut semel es flavo conciliata viro.
  32. aut nihil aut paulo cui tum concedere digna
  33. lux mea se nostrum contulit in gremium,
  34. quam circumcursans hinc illinc saepe Cupido
  35. fulgebat crocina candidus in tunica.
  36. quae tamenetsi uno non est contenta Catullo,
  37. rara verecundae furta feremus erae,
  38. ne nimium simus stultorum more molesti:
  39. saepe etiam Iuno, maxima caelicolum,
  40. coniugis in culpa flagrantem concoquit iram
  41. noscens omnivoli plurima furta Iovis.
  42. atqui nec divis homines componier aequum est
  43. ---ingratum tremuli tolle parentis onus.
  44. nec tamen illa mihi dextra deducta paterna