Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. scitis, et in quo me corruerit genere,
  2. cum tantum arderem quantum Trinacria rupes
  3. lymphaque in Oetaeis Malia Thermopylis,
  4. maesta neque adsiduo tabescere lumina fletu
  5. cessarent tristique imbre madere genae,
  6. qualis in aerii perlucens vertice montis
  7. rivus muscoso prosilit e lapide,
  8. qui, cum de prone praeceps est valle volutus,
  9. per medium densi transit iter populi,
  10. dulce viatori lasso in sudore levamen
  11. cum gravis exustos aestus hiulcat agros.
  12. hic, velut in nigro iactatis turbine nautis
  13. lenius adspirans aura secunda venit
  14. iam prece Pollucis, iam Castoris implorata,
  15. tale fuit nobis Allius auxilium.
  16. is clausum lato patefecit limite campum,
  17. isque domum nobis isque dedit dominae,
  18. ad quam communes exerceremus amores.
  19. quo mea se molli candida diva pede
  20. intulit et trito fulgentem in limine plantam
  21. innixa arguta constituit solea,
  22. coniugis ut quondam flagrans advenit amore
  23. Protesilaeam Laodamia domum
  24. inceptam frustra, nondum cum sanguine sacro
  25. hostia caelestis pacificasset eros.
  26. nil mihi tam valde placeat, Rhamnusia virgo,
  27. quod temere invitis suscipiatur eris.
  28. quam ieiuna pium desideret ara cruorem
  29. docta est amisso Laodamia viro,
  30. coniugis ante coacta novi dimittere collum
  31. quam veniens una atque altera rursus hiems
  32. noctibus in longis avidum saturasset amorem,
  33. posset ut abrupto vivere coniugio:
  34. quod scibant Parcae non longo tempore abesse,
  35. si miles muros isset ad Iliacos:
  36. nam tum Helenae raptu primores Argivorum
  37. coeperat ad sese Troia ciere viros,
  38. Troia (nefas) commune sepulcrum Asiae Europaeque,
  39. Troia virum et virtutum omnium acerba cinis:
  40. quaene etiam nostro letum miserabile fratri
  41. attulit. Hei misero frater adempte mihi,
  42. hei misero fratri iucundum lumen ademptum,
  43. tecum una tota est nostra sepulta domus,