Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. nam mihi quam dederit duplex Amathusia curam
  2. scitis, et in quo me corruerit genere,
  3. cum tantum arderem quantum Trinacria rupes
  4. lymphaque in Oetaeis Malia Thermopylis,
  5. maesta neque adsiduo tabescere lumina fletu
  6. cessarent tristique imbre madere genae,
  7. qualis in aerii perlucens vertice montis
  8. rivus muscoso prosilit e lapide,
  9. qui, cum de prone praeceps est valle volutus,
  10. per medium densi transit iter populi,
  11. dulce viatori lasso in sudore levamen
  12. cum gravis exustos aestus hiulcat agros.
  13. hic, velut in nigro iactatis turbine nautis
  14. lenius adspirans aura secunda venit
  15. iam prece Pollucis, iam Castoris implorata,
  16. tale fuit nobis Allius auxilium.
  17. is clausum lato patefecit limite campum,
  18. isque domum nobis isque dedit dominae,
  19. ad quam communes exerceremus amores.
  20. quo mea se molli candida diva pede
  21. intulit et trito fulgentem in limine plantam
  22. innixa arguta constituit solea,
  23. coniugis ut quondam flagrans advenit amore
  24. Protesilaeam Laodamia domum
  25. inceptam frustra, nondum cum sanguine sacro
  26. hostia caelestis pacificasset eros.
  27. nil mihi tam valde placeat, Rhamnusia virgo,
  28. quod temere invitis suscipiatur eris.
  29. quam ieiuna pium desideret ara cruorem
  30. docta est amisso Laodamia viro,
  31. coniugis ante coacta novi dimittere collum
  32. quam veniens una atque altera rursus hiems
  33. noctibus in longis avidum saturasset amorem,
  34. posset ut abrupto vivere coniugio:
  35. quod scibant Parcae non longo tempore abesse,
  36. si miles muros isset ad Iliacos:
  37. nam tum Helenae raptu primores Argivorum
  38. coeperat ad sese Troia ciere viros,
  39. Troia (nefas) commune sepulcrum Asiae Europaeque,
  40. Troia virum et virtutum omnium acerba cinis:
  41. quaene etiam nostro letum miserabile fratri
  42. attulit. Hei misero frater adempte mihi,
  43. hei misero fratri iucundum lumen ademptum,
  44. tecum una tota est nostra sepulta domus,
  45. omnia tecum una perierunt gaudia nostra,
  46. quae tuus in vita dulcis alebat amor.
  47. quem nunc tam longe non inter nota sepulcra
  48. nec prope cognatos compositum cineres,
  49. sed Troia obscena, Troia infelice sepultum
  50. detinet extremo terra aliena solo.
  51. ad quam tum properans fertur simul undique pubes
  52. Graeca penetralis deseruisse focos,
  53. ne Paris abducta gavisus libera moecha
  54. otia pacato degeret in thalamo.
  55. quo tibi tum casu, pulcherrima Laodamia,
  56. ereptum est vita dulcius atque anima
  57. coniugium: tanto te absorbens vertice amoris
  58. aestus in abruptum detulerat barathrum,
  59. quale ferunt Grai Pheneum prope Cylleneum
  60. siccare emulsa pingue palude solum,
  61. quod quondam caesis montis fodisse medullis
  62. audit falsiparens Amphitryoniades,
  63. tempore quo certa Stymphalia monstra sagitta
  64. perculit imperio deterioris eri,
  65. pluribus ut caeli tereretur ianua divis,
  66. Hebe nec longa virginitate foret.
  67. sed tuus altus amor barathro fuit altior illo,
  68. qui tunc indomitam ferre iugum docuit.
  69. nam nec tam carum confecto aetate parenti
  70. una caput seri nata nepotis alit,
  71. qui, cum divitiis vix tandem inventus avitis
  72. nomen testatas intulit in tabulas,
  73. impia derisi gentilis gaudia tollens
  74. suscitat a cano vulturium capiti:
  75. nec tantum niveo gavisa est ulla columbo
  76. compar, quae multo dicitur improbius
  77. oscula mordenti semper decerpere rostro
  78. quam quae praecipue multivola est mulier:
  79. sed tu horum magnos vicisti sola furores,
  80. ut semel es flavo conciliata viro.
  81. aut nihil aut paulo cui tum concedere digna
  82. lux mea se nostrum contulit in gremium,
  83. quam circumcursans hinc illinc saepe Cupido
  84. fulgebat crocina candidus in tunica.
  85. quae tamenetsi uno non est contenta Catullo,
  86. rara verecundae furta feremus erae,
  87. ne nimium simus stultorum more molesti:
  88. saepe etiam Iuno, maxima caelicolum,
  89. coniugis in culpa flagrantem concoquit iram
  90. noscens omnivoli plurima furta Iovis.
  91. atqui nec divis homines componier aequum est
  92. ---ingratum tremuli tolle parentis onus.
  93. nec tamen illa mihi dextra deducta paterna