Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. (pace tua fari hic liceat, Rhamnusia virgo:
  2. namque ego non ullo vera timore tegam,
  3. nec si me infestis discerpent sidera dictis,
  4. condita quin veri pectoris evoluam)
  5. non his tam laetor rebus quam me afore semper
  6. afore me a dominae vertice discrucior,
  7. quicum ego, dum virgo quondam fuit, omnibus expers
  8. unguentis, una milia multa bibi.
  9. nunc vos optato quom iunxit lumine taeda,
  10. non prius unanimis corpora coniugibus
  11. tradite nudantes reiecta veste papillas,
  12. quam iucunda mihi munera libet onyx,
  13. vester onyx, casto colitis quae iura cubili.
  14. sed quae se impuro dedit adulterio,
  15. illius ah mala dona levis bibat irrita pulvis:
  16. namque ego ab indignis praemia nulla peto.
  17. sed magis, o nuptae, semper concordia vestras,
  18. semper amor sedes incolat adsiduus.
  19. tu vero, regina, tuens cum sidera divam
  20. placabis festis luminibus Venerem,
  21. unguinis expertem non siris esse tuam me,
  22. sed potius largis adfice muneribus.
  23. sidera cur retinent? utinam coma regia fiam
  24. proximus Hydrochoi fulgeret Oarion.
  1. O dulci iucunda viro, iucunda parenti,
  2. salve, teque bona Iuppiter auctet ope,
  3. Ianua, quam Balbo dicunt servisse benigne
  4. olim, cum sedes ipse senex tenuit,
  5. quamque ferunt rursus voto servisse maligne,
  6. postquam es porrecto facta marita sene,
  7. dic agedum nobis quare mutata feraris
  8. in dominum veterem deseruisse fidem.
  9. “non (ita Caecilio placeam, cui tradita nunc sum)
  10. culpa mea est, quamquam dicitur esse mea,
  11. nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam: