Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. ille quoque eversus mons est quem maximum in oris
  2. progenies Thiae clara supervehitur,
  3. cum Medi peperere novum mare, cumque inventus
  4. per medium classi barbara navit Athon.
  5. quid facient crines, cum ferro talia cedant?
  6. Iuppiter, ut Chalybon omne genus pereat,
  7. et qui principio sub terra quaerere venas
  8. institit ac ferri fingere duritiem!
  9. abiunctae paulo ante comae mea fata sorores
  10. lugebant, cum se Memnonis Aethiopis
  11. unigena impellens nutantibus aera pennis
  12. obtulit Arsinoes † elocridicos ales equus,
  13. isque per aetherias me tollens avolat umbras
  14. et Veneris casto conlocat in gremio.
  15. ipsa suum Zephyritis eo famulum legarat,
  16. Graia Canopiis incola litoribus,
  17. †hi dii ven ibi vario ne solum in lumine caeli
  18. ex Ariadneis aurea temporibus
  19. fixa corona foret, sed nos quoque fulgeremus
  20. devotae flavi verticis exuviae,
  21. uvidulam a fletu cedentem ad temple deum me
  22. sidus in antiquis diva novum posuit:
  23. Virginis et saevi contingens namque Leonis
  24. lumina, Callisto iuncta Lycaoniae,
  25. vertor in occasum, tardum dux ante Booten,
  26. qui vix sero alto mergitur Oceano.
  27. sed quamquam me nocte premunt vestigia divum,
  28. lux autem canae Tethyi restituit,
  29. (pace tua fari hic liceat, Rhamnusia virgo:
  30. namque ego non ullo vera timore tegam,
  31. nec si me infestis discerpent sidera dictis,
  32. condita quin veri pectoris evoluam)
  33. non his tam laetor rebus quam me afore semper
  34. afore me a dominae vertice discrucior,
  35. quicum ego, dum virgo quondam fuit, omnibus expers
  36. unguentis, una milia multa bibi.
  37. nunc vos optato quom iunxit lumine taeda,