Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. lumina quam cuncto concepit corpore flammam
  2. funditus atque imis exarsit tota medullis.
  3. heu misere exagitans immiti corde furores,
  4. sancte puer, curis hominum qui gaudia misces,
  5. quaeque regis Golgos quaeque Idalium frondosum,
  6. qualibus incensam iactastis mente puellam
  7. fluctibus in flavo saepe hospite suspirantem!
  8. quantos illa tulit languenti corde timores,
  9. quanto saepe magis fulgore expalluit auri,
  10. cum saevum cupiens contra contendere monstrum
  11. aut mortem appeteret Theseus aut praemia laudis.
  12. non ingrata tamen frustra munuscula divis
  13. promittens tacito succendit vota labello.
  14. nam velut in summo quatientem bracchia Tauro
  15. quercum aut conigeram sudanti cortice pinum
  16. indomitus turbo contorquens flamine robur
  17. eruit (illa procul radicitus exturbata
  18. prona cadit, † lateque cum eius obvia frangens),
  19. sic domito saevum prostravit corpore Theseus
  20. nequiquam vanis iactantem cornua ventis.
  21. inde pedem sospes multa cum laude reflexit
  22. errabunda regens tenui vestigia filo,
  23. ne labyrintheis e flexibus egredientem
  24. tecti frustraretur inobservabilis error.
  25. sed quid ego a primo digressus carmine plura
  26. commemorem, ut linquens genitoris filia vultum,
  27. ut consanguineae complexum, ut denique matris,
  28. quae misera in gnata deperdita laetabatur,
  29. omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem,
  30. aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae
  31. venerit, aut ut eam devinctam lumina somno
  32. liquerit immemori discedens pectore coniunx?
  33. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  34. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  35. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  36. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,
  37. tum tremuli salis adversas procurrere in undas
  38. mollia nudatae tollentem tegmina surae,
  39. atque haec extremis maestam dixisse querelis,
  40. frigidulos udo singultus ore cientem:
  41. “sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,
  42. perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?
  43. sicine discedens neglecto numine divum
  44. immernor ah devota domum periuria portas?
  45. nullane res potuit crudelis flectere mentis
  46. consilium? tibi nulla fuit clementia praesto
  47. immite ut nostri vellet miserescere pectus?
  48. at non haec quondam blanda promissa dedisti
  49. voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,
  50. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:
  51. quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.
  52. nunc iam nulla viro iuranti femina credat,
  53. nulla viri speret sermones esse fideles:
  54. quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci,
  55. nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:
  56. sed simul ac cupidae mentis satiata libido est,
  57. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  58. certe ego te in medio versantem turbine leti
  59. eripui et potius germanum amittere crevi