Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. quis angusta malis cum moenia vexarentur,
  2. ipse suum Theseus pro caris corpus Athenis
  3. proicere optavit potius quam talia Cretam
  4. funera Cecropiae nec funera portarentur.
  5. atque ita nave levi nitens ac lenibus auris
  6. magnanimum ad Minoa venit sedesque superbas.
  7. hunc simul ac cupido conspexit lumine virgo
  8. regia, quam suavis exspirans castus odores
  9. lectulus in molli complexu matris alebat,
  10. quales Eurotae progignunt flumina myrtos
  11. aurave distinctos educit verna colores,
  12. non prius ex illo flagrantia declinavit
  13. lumina quam cuncto concepit corpore flammam
  14. funditus atque imis exarsit tota medullis.
  15. heu misere exagitans immiti corde furores,
  16. sancte puer, curis hominum qui gaudia misces,
  17. quaeque regis Golgos quaeque Idalium frondosum,
  18. qualibus incensam iactastis mente puellam
  19. fluctibus in flavo saepe hospite suspirantem!
  20. quantos illa tulit languenti corde timores,
  21. quanto saepe magis fulgore expalluit auri,
  22. cum saevum cupiens contra contendere monstrum
  23. aut mortem appeteret Theseus aut praemia laudis.
  24. non ingrata tamen frustra munuscula divis
  25. promittens tacito succendit vota labello.
  26. nam velut in summo quatientem bracchia Tauro
  27. quercum aut conigeram sudanti cortice pinum
  28. indomitus turbo contorquens flamine robur
  29. eruit (illa procul radicitus exturbata
  30. prona cadit, † lateque cum eius obvia frangens),
  31. sic domito saevum prostravit corpore Theseus
  32. nequiquam vanis iactantem cornua ventis.
  33. inde pedem sospes multa cum laude reflexit
  34. errabunda regens tenui vestigia filo,
  35. ne labyrintheis e flexibus egredientem
  36. tecti frustraretur inobservabilis error.
  37. sed quid ego a primo digressus carmine plura
  38. commemorem, ut linquens genitoris filia vultum,
  39. ut consanguineae complexum, ut denique matris,
  40. quae misera in gnata deperdita laetabatur,
  41. omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem,
  42. aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae
  43. venerit, aut ut eam devinctam lumina somno
  44. liquerit immemori discedens pectore coniunx?
  45. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  46. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  47. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  48. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,
  49. tum tremuli salis adversas procurrere in undas
  50. mollia nudatae tollentem tegmina surae,
  51. atque haec extremis maestam dixisse querelis,
  52. frigidulos udo singultus ore cientem:
  53. “sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,
  54. perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?
  55. sicine discedens neglecto numine divum
  56. immernor ah devota domum periuria portas?
  57. nullane res potuit crudelis flectere mentis
  58. consilium? tibi nulla fuit clementia praesto
  59. immite ut nostri vellet miserescere pectus?
  60. at non haec quondam blanda promissa dedisti
  61. voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,
  62. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos: