Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. periuri Pelopis vastabit tertius heres.
  2. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  3. illius egregias virtutes claraque facta
  4. saepe fatebuntur gnatorum in funere matres,
  5. cum incultum cano solvent a vertice crinem
  6. putridaque infirmis variabunt pectora palmis.
  7. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  8. namque velut densas praecerpens messor aristas
  9. sole sub ardenti flaventia demetit arva,
  10. Troiugenum infesto prosternet corpora ferro.
  11. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  12. testis erit magnis virtutibus unda Scamandri,
  13. quae passim rapido diffunditur Hellesponto,
  14. cuius iter caesis angustans corporum acervis
  15. alta tepefaciet permixta flumina caede.
  16. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  17. denique testis erit morti quoque reddita praeda
  18. cum teres excelso coacervatum aggere bustum
  19. excipiet niveos percussae virginis artus.
  20. Currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  21. nam simul ac fessis dederit fors copiam Achivis
  22. urbis Dardaniae Neptunia solvere vincla,
  23. alta Polyxenia madefient caede sepulcra,
  24. quae, velut ancipiti succumbens victima ferro,
  25. proiciet truncum submisso poplite corpus.
  26. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  27. quare agite optatos animi coniungite amores.
  28. accipiat coniunx felici foedere divam,
  29. dedatur cupido iam dudum nupta marito.
  30. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.
  31. non illam nutrix orienti luce revisens
  32. hesterno collum poterit circumdare filo
  33. (currite ducentes subtegmina, currite, fusi),
  34. anxia nec mater discordis maesta puellae
  35. secubitu caros mittet sperare nepotes.
  36. currite ducentes subtegmina, currite, fusi.”
  37. talia praefantes quondam felicia Pelei
  38. carmina divino cecinerunt pectore Parcae.
  39. praesentes namque ante domos invisere castas
  40. heroum et sese mortali ostendere coetu
  41. caelicolae nondum spreta pietate solebant.
  42. saepe pater divum templo in fulgente, revisens
  43. annua cum festis venissent sacra diebus,
  44. conspexit terra centum procumbere tauros.
  45. saepe vagus Liber Parnasi vertice summo
  46. Thyiadas effusis euantis crinibus egit,
  47. cum Delphi tota certatim ex urbe ruentes
  48. acciperent laeti divum fumantibus aris.
  49. saepe in letifero belli certamine Mavors
  50. aut rapidi Tritonis era aut Rhamnusia virgo
  51. armatas hominum est praesens hortata catervas.
  52. sed postquam tellus scelere est imbuta nefando,
  53. iustitiamque omnes cupida de mente fugarunt,
  54. perfudere manus fraterno sanguine fratres,
  55. destitit exstinctos natus lugere parentes,
  56. optavit genitor primaevi funera nati
  57. Liber ut innuptae poteretur flore novercae,
  58. ignaro mater substernens se impia nato
  59. impia non verita est divos scelerare parentes,
  60. omnia fanda nefanda malo permixta furore
  61. iustificam nobis mentem avertere deorum.
  62. quare nec talis dignantur visere coetus
  63. nec se contingi patiuntur lumine claro.
  1. Etsi me adsiduo defectum cura dolore
  2. sevocat a doctis, Ortale, virginibus,
  3. nec potis est dulcis Musarum expromere fetus
  4. mens animi: tantis fluctuat ipsa malis,—
  5. namque mei nuper Lethaeo gurgite fratris
  6. pallidulum manans adluit unda pedem,
  7. Troia Rhoeteo quem subter litore tellus
  8. Ereptum nostris obterit ex oculis.
  9. ---
  10. nunquam ego te vita frater amabilior
  11. adspiciam posthac: at certe semper amabo,
  12. semper maesta tua carmina morte canam,
  13. qualia sub densis ramorum concinit umbris
  14. Daulias absumpti fata gemens Ityli,—
  15. sed tamen in tantis maeroribus, Ortale, mitto
  16. haec expressa tibi carmina Battiadae,
  17. ne tua dicta vagis nequiquam credita ventis
  18. effluxisse meo forte putes animo,
  19. ut missum sponsi furtivo munere malum
  20. procurrit casto virginis e gremio,
  21. quod miserae oblitae molli sub veste locatum,
  22. dum adventu matris prosilit, excutitur;
  23. atque illud prono praeceps agitur decursu,
  24. huic manat tristi conscius ore rubor.
  1. Omnia qui magni dispexit lumina mundi,
  2. qui stellarum ortus comperit atque obitus,
  3. flammeus ut rapidi solis nitor obscuretur,
  4. ut cedant certis sidera temporibus,
  5. ut Triviam furtim sub Latmia saxa relegans
  6. dulcis amor gyro devocet aerio,