Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. procedunt, leviterque sonant plangore cachinni,
  2. post vento crescente magis magis increbescunt
  3. purpureaque procul nantes ab luce refulgent,
  4. sic tum vestibuli linquentes regia tecta
  5. ad se quisque vago passim pede discedebant.
  6. quorum post abitum princeps e vertice Peli
  7. advenit Chiron portans silvestria dona:
  8. nam quoscumque ferunt campi, quos Thessala magnis
  9. montibus ora creat, quos propter fluminis undas
  10. aura parit flores tepidi fecunda Favoni,
  11. hos indistinctis plexos tulit ipse corollis,
  12. quo permulsa domus iucundo risit odore.
  13. confestim Penios adest, viridantia Tempe,
  14. Tempe quae silvae cingunt super impendentes,
  15. naiasin linquens Doris celebranda choreis,
  16. non vacuus: namque ille tulit radicitus altas
  17. fagos ac recto proceras stipite laurus,
  18. non sine nutanti platano lentaque sorore
  19. flammati Phaethontis et aeria cupressu.
  20. haec circum sedes late contexta locavit,
  21. vestibulum ut molli velatum fronde vireret.
  22. post hunc consequitur sollerti corde Prometheus
  23. extenuata gerens veteris vestigia poenae
  24. quam quondam silici restrictus membra catena
  25. persolvit pendens e verticibus praeruptis.
  26. inde pater divum sancta cum coniuge natisque
  27. advenit, caelo te solum, Phoebe, relinquens
  28. unigenamque simul cultricem montibus Idri:
  29. Pelea nam tecum pariter soror adspernata est