Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. anxia in adsiduos absumens lumina fletus,
  2. cum primum inflati conspexit lintea veli,
  3. praecipitem sese scopulorum e vertice iecit
  4. amissum credens immiti Thesea fato.
  5. sic funesta domus ingressus tecta paterna
  6. morte ferox Theseus, qualem Minoidi luctu
  7. obtulerat mente immemori, talem ipse recepit.
  8. quae tum prospectans cedentem maesta carinam
  9. multiplices animo volvebat saucia curas.
  10. at parte ex alia florens volitabat Iacchus
  11. cum thiaso satyrorum et Nysigenis silenis
  12. te quaerens, Ariadna, tuoque incensus arnore.
  13. ---quae tum alacres passim lymphata mente furebant
  14. euhoe bacchantes, euhoe capita inflectentes.
  15. harum pars tecta quatiebant cuspide thyrsos,
  16. pars e divulso iactabant membra iuvenco,
  17. pars sese tortis serpentibus incingebant,
  18. pars obscura cavis celebrabant orgia cistis,
  19. orgia quae frustra cupiunt audire profani,
  20. plangebant aliae proceris tympana palmis
  21. aut tereti tenuis tinnitus aere ciebant,
  22. multis raucisonos efflabant cornua bombos
  23. barbaraque horribili stridebat tibia cantu.
  24. talibus amplifice vestis decorata figuris
  25. pulvinar complexa suo velabat amictu.
  26. quae postquam cupide spectando Thessala pubes
  27. expleta est, sanctis coepit decedere divis.
  28. hic, qualis flatu placidum mare matutino
  29. horrificans Zephyrus proclivas incitat undas
  30. aurora exoriente vagi sub limina solis,
  31. quae tarde primum clementi flamine pulsae
  32. procedunt, leviterque sonant plangore cachinni,
  33. post vento crescente magis magis increbescunt
  34. purpureaque procul nantes ab luce refulgent,
  35. sic tum vestibuli linquentes regia tecta
  36. ad se quisque vago passim pede discedebant.
  37. quorum post abitum princeps e vertice Peli
  38. advenit Chiron portans silvestria dona:
  39. nam quoscumque ferunt campi, quos Thessala magnis
  40. montibus ora creat, quos propter fluminis undas
  41. aura parit flores tepidi fecunda Favoni,
  42. hos indistinctis plexos tulit ipse corollis,
  43. quo permulsa domus iucundo risit odore.
  44. confestim Penios adest, viridantia Tempe,
  45. Tempe quae silvae cingunt super impendentes,
  46. naiasin linquens Doris celebranda choreis,
  47. non vacuus: namque ille tulit radicitus altas
  48. fagos ac recto proceras stipite laurus,
  49. non sine nutanti platano lentaque sorore
  50. flammati Phaethontis et aeria cupressu.
  51. haec circum sedes late contexta locavit,
  52. vestibulum ut molli velatum fronde vireret.
  53. post hunc consequitur sollerti corde Prometheus
  54. extenuata gerens veteris vestigia poenae
  55. quam quondam silici restrictus membra catena
  56. persolvit pendens e verticibus praeruptis.
  57. inde pater divum sancta cum coniuge natisque
  58. advenit, caelo te solum, Phoebe, relinquens
  59. unigenamque simul cultricem montibus Idri:
  60. Pelea nam tecum pariter soror adspernata est
  61. nec Thetidis taedas voluit celebrare iugalis.
  62. qui postquam niveis flexerunt sedibus artus,
  63. large multiplici constructae sunt dape mensae,
  64. cum interea infirmo quatientes corpora motu
  65. veridicos Parcae coeperunt edere cantus.
  66. his corpus tremulum complectens undique vestis
  67. candida purpurea talos incinxerat ora,
  68. at roseae niveo residebant vertice vittae,
  69. aeternumque manus carpebant rite laborem.
  70. laeva colum molli lana retinebat amictum,
  71. dextera tum leviter deducens fila supinis
  72. formabat digitis, tum prono in pollice torquens
  73. libratum tereti versabat turbine fusum,
  74. atque ita decerpens aequabat semper opus dens,
  75. laneaque aridulis haerebant morsa labellis
  76. quae prius in levi fuerant exstantia filo.
  77. ante pedes autem candentis mollia lanae
  78. vellera virgati custodibant calathisci.
  79. haec tum clarisona vellentes vellera voce
  80. talia divino fuderunt carmine fata,
  81. carmine perfidiae quod post nulla arguet aetas:
  82. “o decus eximium magnis virtutibus augens,
  83. Emathiae tutamen opis, clarissime nato,
  84. accipe quod laeta tibi pandunt luce sorores,
  85. veridicum oraclum. sed vos, quae fata secuntur,