Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque
  2. praeda neque iniecta tumulabor mortua terra.
  3. quaenam te genuit sola sub rupe leaena,
  4. quod mare conceptum spumantibus exspuit undis.
  5. quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis,
  6. talia qui reddis pro dulci praemia vita?
  7. si tibi non cordi fuerant conubia nostra,
  8. saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,
  9. at tamen in vestras potuisti ducere sedes
  10. quae tibi iucundo famularer serva labore
  11. candida permulcens liquidis vestigia lymphis
  12. purpureave tuum constemens veste cubile.
  13. sed quid ego ignaris nequiquam conqueror auris
  14. exsternata malo, quae nullis sensibus auctae
  15. nec missas audire queunt nec reddere voces?
  16. ille autem prope iam mediis versatur in undis,
  17. nec quisquam adparet vacua mortalis in alga.
  18. sic nimis insultans extremo tempore saeva
  19. fors etiam nostris invidit questibus auris.
  20. Iuppiter omnipotens, utinam ne tempore primo
  21. Gnosia Cecropiae tetigissent litora puppes,
  22. indomito nec dira ferens stipendia tauro
  23. perfidus in Creta religasset navita funem,
  24. nec malus hic celans dulci crudelia forma
  25. consilia in nostris requiesset sedibus hospes!
  26. nam quo me referam? quali spe perdita nitor?
  27. Idaeosne petam montes? ah, gurgite lato
  28. discernens ponti truculentum ubi dividit aequor?
  29. an patris auxilium sperem, quemne ipsa reliqui
  30. respersum iuvenem fraterna caede secuta?
  31. coniugis an fido consoler memet amore,
  32. quine fugit lentos incurvans gurgite remos?
  33. praeterea nullo litus, sola insula, tecto,
  34. nec patet egressus pelagi cingentibus undis:
  35. nulla fugae ratio, nulla spes: omnia muta,
  36. omnia sunt deserta, ostentant omnia letum.
  37. non tamen ante mihi languescent lumina morte,
  38. nec prius a fesso secedent corpore sensus
  39. quam iustam a divis exposcam prodita multam
  40. caelestumque fidem postrema comprecer hora.
  41. quare, facta virum multantes vindice poena
  42. Eumenides, quibus anguino redimita capillo
  43. frons exspirantis praeportat pectoris iras,
  44. huc huc adventate, meas audite querelas,
  45. quas ego, vae miserae, extremis proferre medullis
  46. cogor inops, ardens, amenti caeca furore.
  47. quae quoniam verae nascuntur pectore ab imo,
  48. vos nolite pati nostrum vanescere luctum,
  49. sed quali solam Theseus me mente reliquit,
  50. tali mente, deae, funestet seque suosque.”
  51. has postquam maesto profudit pectore voces
  52. supplicium saevis exposcens anxia factis,
  53. adnuit invicto caelestum numine rector,
  54. quo nutu tellus atque horrida contremuerunt
  55. aequora concussitque micantia sidera mundus.
  56. ipse autem caeca mentem caligine Theseus
  57. consitus oblito dimisit pectore cuncta
  58. quae mandata prius constanti mente tenebat,
  59. dulcia nec maesto sustollens signa parenti
  60. sospitem Erechtheum se ostendit visere portum
  61. namque ferunt olim, classi cum moenia divae
  62. linquentem gnatum ventis concrederet Aegeus,
  63. talia complexum iuveni mandata dedisse:
  64. “gnate mihi longe iucundior unice vita,
  65. gnate, ego quem in dubios cogor dimittere casus
  66. reddite in extrema nuper mihi fine senectae,
  67. quandoquidem fortuna mea ac tua fervida virtus
  68. eripit invito mihi te, cui languida nondum
  69. lumina sunt gnati cara saturata figura,
  70. non ego te gaudens laetanti pectore mittam,
  71. nec te ferre sinam fortunae signa secundae,
  72. sed primum multas expromam mente querelas
  73. canitiem terra atque infuso pulvere foedans,
  74. inde infecta vago suspendam lintea malo,
  75. nostros ut luctus nostraeque incendia mentis
  76. carbasus obscurata decet ferrugine Hibera.
  77. quod tibi si sancti concesserit incola Itoni,
  78. quae nostrum genus ac sedes defendere Erechthei
  79. adnuit, ut tauri respergas sanguine dextram,
  80. tum vero facito ut memori tibi condita corde
  81. haec vigeant mandata, nec ulla oblitteret aetas,
  82. ut simul ac nostros invisent lumina collis,
  83. funestam antennae deponant undique vestem
  84. candidaque intorti sustollant vela rudentes,
  85. quam primum cernens ut laeta gaudia mente
  86. agnoscam, cum te reducem aetas prospera sistet.”
  87. haec mandata prius constanti mente tenentem
  88. Thesea ceu pulsae ventorum flamine nubes
  89. aerium nivei montis liquere cacumen.
  90. at pater, ut summa prospectum ex arce petebat
  91. anxia in adsiduos absumens lumina fletus,
  92. cum primum inflati conspexit lintea veli,
  93. praecipitem sese scopulorum e vertice iecit
  94. amissum credens immiti Thesea fato.
  95. sic funesta domus ingressus tecta paterna
  96. morte ferox Theseus, qualem Minoidi luctu
  97. obtulerat mente immemori, talem ipse recepit.
  98. quae tum prospectans cedentem maesta carinam
  99. multiplices animo volvebat saucia curas.
  100. at parte ex alia florens volitabat Iacchus
  101. cum thiaso satyrorum et Nysigenis silenis
  102. te quaerens, Ariadna, tuoque incensus arnore.
  103. ---quae tum alacres passim lymphata mente furebant
  104. euhoe bacchantes, euhoe capita inflectentes.
  105. harum pars tecta quatiebant cuspide thyrsos,
  106. pars e divulso iactabant membra iuvenco,
  107. pars sese tortis serpentibus incingebant,
  108. pars obscura cavis celebrabant orgia cistis,
  109. orgia quae frustra cupiunt audire profani,
  110. plangebant aliae proceris tympana palmis
  111. aut tereti tenuis tinnitus aere ciebant,
  112. multis raucisonos efflabant cornua bombos
  113. barbaraque horribili stridebat tibia cantu.
  114. talibus amplifice vestis decorata figuris
  115. pulvinar complexa suo velabat amictu.
  116. quae postquam cupide spectando Thessala pubes
  117. expleta est, sanctis coepit decedere divis.
  118. hic, qualis flatu placidum mare matutino
  119. horrificans Zephyrus proclivas incitat undas
  120. aurora exoriente vagi sub limina solis,
  121. quae tarde primum clementi flamine pulsae
  122. procedunt, leviterque sonant plangore cachinni,
  123. post vento crescente magis magis increbescunt
  124. purpureaque procul nantes ab luce refulgent,
  125. sic tum vestibuli linquentes regia tecta
  126. ad se quisque vago passim pede discedebant.