Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:
  2. quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.
  3. nunc iam nulla viro iuranti femina credat,
  4. nulla viri speret sermones esse fideles:
  5. quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci,
  6. nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:
  7. sed simul ac cupidae mentis satiata libido est,
  8. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  9. certe ego te in medio versantem turbine leti
  10. eripui et potius germanum amittere crevi
  11. quam tibi fallaci supremo in tempore deessem:
  12. pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque
  13. praeda neque iniecta tumulabor mortua terra.
  14. quaenam te genuit sola sub rupe leaena,
  15. quod mare conceptum spumantibus exspuit undis.
  16. quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis,
  17. talia qui reddis pro dulci praemia vita?
  18. si tibi non cordi fuerant conubia nostra,
  19. saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,
  20. at tamen in vestras potuisti ducere sedes
  21. quae tibi iucundo famularer serva labore
  22. candida permulcens liquidis vestigia lymphis
  23. purpureave tuum constemens veste cubile.
  24. sed quid ego ignaris nequiquam conqueror auris
  25. exsternata malo, quae nullis sensibus auctae
  26. nec missas audire queunt nec reddere voces?
  27. ille autem prope iam mediis versatur in undis,
  28. nec quisquam adparet vacua mortalis in alga.
  29. sic nimis insultans extremo tempore saeva
  30. fors etiam nostris invidit questibus auris.
  31. Iuppiter omnipotens, utinam ne tempore primo
  32. Gnosia Cecropiae tetigissent litora puppes,
  33. indomito nec dira ferens stipendia tauro
  34. perfidus in Creta religasset navita funem,
  35. nec malus hic celans dulci crudelia forma
  36. consilia in nostris requiesset sedibus hospes!
  37. nam quo me referam? quali spe perdita nitor?
  38. Idaeosne petam montes? ah, gurgite lato
  39. discernens ponti truculentum ubi dividit aequor?
  40. an patris auxilium sperem, quemne ipsa reliqui
  41. respersum iuvenem fraterna caede secuta?
  42. coniugis an fido consoler memet amore,
  43. quine fugit lentos incurvans gurgite remos?
  44. praeterea nullo litus, sola insula, tecto,
  45. nec patet egressus pelagi cingentibus undis:
  46. nulla fugae ratio, nulla spes: omnia muta,
  47. omnia sunt deserta, ostentant omnia letum.
  48. non tamen ante mihi languescent lumina morte,
  49. nec prius a fesso secedent corpore sensus
  50. quam iustam a divis exposcam prodita multam
  51. caelestumque fidem postrema comprecer hora.
  52. quare, facta virum multantes vindice poena
  53. Eumenides, quibus anguino redimita capillo
  54. frons exspirantis praeportat pectoris iras,
  55. huc huc adventate, meas audite querelas,
  56. quas ego, vae miserae, extremis proferre medullis
  57. cogor inops, ardens, amenti caeca furore.
  58. quae quoniam verae nascuntur pectore ab imo,
  59. vos nolite pati nostrum vanescere luctum,
  60. sed quali solam Theseus me mente reliquit,
  61. tali mente, deae, funestet seque suosque.”
  62. has postquam maesto profudit pectore voces