Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  2. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  3. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  4. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,
  5. tum tremuli salis adversas procurrere in undas
  6. mollia nudatae tollentem tegmina surae,
  7. atque haec extremis maestam dixisse querelis,
  8. frigidulos udo singultus ore cientem:
  9. “sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,
  10. perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?
  11. sicine discedens neglecto numine divum
  12. immernor ah devota domum periuria portas?
  13. nullane res potuit crudelis flectere mentis
  14. consilium? tibi nulla fuit clementia praesto
  15. immite ut nostri vellet miserescere pectus?
  16. at non haec quondam blanda promissa dedisti
  17. voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,
  18. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:
  19. quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.
  20. nunc iam nulla viro iuranti femina credat,
  21. nulla viri speret sermones esse fideles:
  22. quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci,
  23. nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:
  24. sed simul ac cupidae mentis satiata libido est,
  25. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  26. certe ego te in medio versantem turbine leti
  27. eripui et potius germanum amittere crevi
  28. quam tibi fallaci supremo in tempore deessem:
  29. pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque
  30. praeda neque iniecta tumulabor mortua terra.
  31. quaenam te genuit sola sub rupe leaena,
  32. quod mare conceptum spumantibus exspuit undis.
  33. quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis,
  34. talia qui reddis pro dulci praemia vita?