Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. tecti frustraretur inobservabilis error.
  2. sed quid ego a primo digressus carmine plura
  3. commemorem, ut linquens genitoris filia vultum,
  4. ut consanguineae complexum, ut denique matris,
  5. quae misera in gnata deperdita laetabatur,
  6. omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem,
  7. aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae
  8. venerit, aut ut eam devinctam lumina somno
  9. liquerit immemori discedens pectore coniunx?
  10. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  11. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  12. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  13. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,
  14. tum tremuli salis adversas procurrere in undas
  15. mollia nudatae tollentem tegmina surae,
  16. atque haec extremis maestam dixisse querelis,
  17. frigidulos udo singultus ore cientem:
  18. “sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,
  19. perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?
  20. sicine discedens neglecto numine divum
  21. immernor ah devota domum periuria portas?
  22. nullane res potuit crudelis flectere mentis
  23. consilium? tibi nulla fuit clementia praesto
  24. immite ut nostri vellet miserescere pectus?
  25. at non haec quondam blanda promissa dedisti
  26. voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,
  27. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:
  28. quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.
  29. nunc iam nulla viro iuranti femina credat,
  30. nulla viri speret sermones esse fideles:
  31. quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci,
  32. nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:
  33. sed simul ac cupidae mentis satiata libido est,
  34. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  35. certe ego te in medio versantem turbine leti
  36. eripui et potius germanum amittere crevi
  37. quam tibi fallaci supremo in tempore deessem:
  38. pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque
  39. praeda neque iniecta tumulabor mortua terra.
  40. quaenam te genuit sola sub rupe leaena,
  41. quod mare conceptum spumantibus exspuit undis.
  42. quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis,
  43. talia qui reddis pro dulci praemia vita?
  44. si tibi non cordi fuerant conubia nostra,
  45. saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,
  46. at tamen in vestras potuisti ducere sedes
  47. quae tibi iucundo famularer serva labore
  48. candida permulcens liquidis vestigia lymphis
  49. purpureave tuum constemens veste cubile.
  50. sed quid ego ignaris nequiquam conqueror auris
  51. exsternata malo, quae nullis sensibus auctae
  52. nec missas audire queunt nec reddere voces?
  53. ille autem prope iam mediis versatur in undis,
  54. nec quisquam adparet vacua mortalis in alga.
  55. sic nimis insultans extremo tempore saeva
  56. fors etiam nostris invidit questibus auris.
  57. Iuppiter omnipotens, utinam ne tempore primo
  58. Gnosia Cecropiae tetigissent litora puppes,
  59. indomito nec dira ferens stipendia tauro
  60. perfidus in Creta religasset navita funem,
  61. nec malus hic celans dulci crudelia forma
  62. consilia in nostris requiesset sedibus hospes!
  63. nam quo me referam? quali spe perdita nitor?
  64. Idaeosne petam montes? ah, gurgite lato
  65. discernens ponti truculentum ubi dividit aequor?
  66. an patris auxilium sperem, quemne ipsa reliqui
  67. respersum iuvenem fraterna caede secuta?
  68. coniugis an fido consoler memet amore,
  69. quine fugit lentos incurvans gurgite remos?
  70. praeterea nullo litus, sola insula, tecto,
  71. nec patet egressus pelagi cingentibus undis:
  72. nulla fugae ratio, nulla spes: omnia muta,
  73. omnia sunt deserta, ostentant omnia letum.
  74. non tamen ante mihi languescent lumina morte,
  75. nec prius a fesso secedent corpore sensus
  76. quam iustam a divis exposcam prodita multam
  77. caelestumque fidem postrema comprecer hora.
  78. quare, facta virum multantes vindice poena
  79. Eumenides, quibus anguino redimita capillo
  80. frons exspirantis praeportat pectoris iras,
  81. huc huc adventate, meas audite querelas,
  82. quas ego, vae miserae, extremis proferre medullis
  83. cogor inops, ardens, amenti caeca furore.
  84. quae quoniam verae nascuntur pectore ab imo,
  85. vos nolite pati nostrum vanescere luctum,
  86. sed quali solam Theseus me mente reliquit,
  87. tali mente, deae, funestet seque suosque.”
  88. has postquam maesto profudit pectore voces
  89. supplicium saevis exposcens anxia factis,
  90. adnuit invicto caelestum numine rector,