Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. eruit (illa procul radicitus exturbata
  2. prona cadit, † lateque cum eius obvia frangens),
  3. sic domito saevum prostravit corpore Theseus
  4. nequiquam vanis iactantem cornua ventis.
  5. inde pedem sospes multa cum laude reflexit
  6. errabunda regens tenui vestigia filo,
  7. ne labyrintheis e flexibus egredientem
  8. tecti frustraretur inobservabilis error.
  9. sed quid ego a primo digressus carmine plura
  10. commemorem, ut linquens genitoris filia vultum,
  11. ut consanguineae complexum, ut denique matris,
  12. quae misera in gnata deperdita laetabatur,
  13. omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem,
  14. aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae
  15. venerit, aut ut eam devinctam lumina somno
  16. liquerit immemori discedens pectore coniunx?
  17. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  18. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  19. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  20. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,