Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. promittens tacito succendit vota labello.
  2. nam velut in summo quatientem bracchia Tauro
  3. quercum aut conigeram sudanti cortice pinum
  4. indomitus turbo contorquens flamine robur
  5. eruit (illa procul radicitus exturbata
  6. prona cadit, † lateque cum eius obvia frangens),
  7. sic domito saevum prostravit corpore Theseus
  8. nequiquam vanis iactantem cornua ventis.
  9. inde pedem sospes multa cum laude reflexit
  10. errabunda regens tenui vestigia filo,
  11. ne labyrintheis e flexibus egredientem
  12. tecti frustraretur inobservabilis error.
  13. sed quid ego a primo digressus carmine plura
  14. commemorem, ut linquens genitoris filia vultum,
  15. ut consanguineae complexum, ut denique matris,
  16. quae misera in gnata deperdita laetabatur,
  17. omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem,
  18. aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae
  19. venerit, aut ut eam devinctam lumina somno
  20. liquerit immemori discedens pectore coniunx?
  21. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  22. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  23. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  24. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,
  25. tum tremuli salis adversas procurrere in undas
  26. mollia nudatae tollentem tegmina surae,
  27. atque haec extremis maestam dixisse querelis,
  28. frigidulos udo singultus ore cientem:
  29. “sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,
  30. perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?
  31. sicine discedens neglecto numine divum
  32. immernor ah devota domum periuria portas?
  33. nullane res potuit crudelis flectere mentis
  34. consilium? tibi nulla fuit clementia praesto
  35. immite ut nostri vellet miserescere pectus?
  36. at non haec quondam blanda promissa dedisti
  37. voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,
  38. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:
  39. quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.
  40. nunc iam nulla viro iuranti femina credat,
  41. nulla viri speret sermones esse fideles:
  42. quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci,
  43. nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:
  44. sed simul ac cupidae mentis satiata libido est,
  45. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  46. certe ego te in medio versantem turbine leti
  47. eripui et potius germanum amittere crevi
  48. quam tibi fallaci supremo in tempore deessem:
  49. pro quo dilaceranda feris dabor alitibusque
  50. praeda neque iniecta tumulabor mortua terra.
  51. quaenam te genuit sola sub rupe leaena,
  52. quod mare conceptum spumantibus exspuit undis.
  53. quae Syrtis, quae Scylla rapax, quae vasta Charybdis,
  54. talia qui reddis pro dulci praemia vita?
  55. si tibi non cordi fuerant conubia nostra,
  56. saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,
  57. at tamen in vestras potuisti ducere sedes
  58. quae tibi iucundo famularer serva labore
  59. candida permulcens liquidis vestigia lymphis
  60. purpureave tuum constemens veste cubile.
  61. sed quid ego ignaris nequiquam conqueror auris
  62. exsternata malo, quae nullis sensibus auctae