Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  • coniugator amoris.
  • quis deus magis anxiis
  • est petendus amantibus?
  • quem colent homines magis
  • caelitum? o Hymenaee Hymen,
  • o Hymen Hymenaee.
  • te suis tremulus parens
  • invocat, tibi virgines
  • zonula solvunt sinus,
  • te timens cupida novus
  • captat aure maritus.
  • tu fero iuveni in manus
  • floridam ipse puellulam
  • dedis a gremio suae
  • matris, o Hymenaee Hymen,
  • o Hymen Hymenaee.
  • nil potest sine te Venus
  • fama quod bona comprobet
  • commodi capere: at potest
  • te volente. quis huic deo
  • compararier ausit?
  • nulla quit sine te domus
  • liberos dare, nec parens
  • stirpe nitier: at potest
  • te volente. quis huic deo
  • compararier ausit?
  • quae tuis careat sacris
  • non queat dare praesides
  • terra finibus: at queat
  • te volente. quis huic deo
  • compararier ausit?
  • claustra pandite ianuae,
  • virgo adest. viden ut faces
  • splendidas quatiunt comas?---
  • ---tardet ingenuus pudor:
  • quem tamen magis audiens
  • flet quod ire necesse est.
  • flere desine. Non tibi, Au-
  • runculeia, periculum est
  • ne qua femina pulchrior
  • clarum ab Oceano diem
  • viderit venientem.