Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. lividissima maximeque est profunda vorago.
  2. insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar
  3. bimuli tremula patris dormientis in ulna:
  4. cui cum sit viridissimo nupta flore puella
  5. (et puella tenellulo delicatior haedo,
  6. adservanda nigerrimis diligentius uvis),
  7. ludere hanc sinit ut libet, nec pili facit uni,
  8. nec se sublevat ex sua parte, sed velut alnus
  9. in fossa Liguri iacet suppernata securi,
  10. tantundem omnia sentiens quam si nulla sit usquam
  11. talis iste meus stupor nil videt, nihil audit,
  12. ipse qui sit, utrum sit an non sit, id quoque nescit.
  13. nunc eum volo de tuo ponte mittere pronum,
  14. si pote stolidum repente excitare veternum
  15. et supinum animum in gravi derelinquere caeno,
  16. ferream ut soleam tenaci in voragine mula.
  1. ---Aureli, pater esuritionum,
  2. non harum modo, sed quot aut fuerunt
  3. aut sunt aut aliis erunt in annis,
  4. pedicare cupis meos amores.
  5. nec clam: nam simul es, iocaris una,
  6. haerens ad latus omnia experiris.
  7. frustra: nam insidias mihi instruentem
  8. tangam te prior irrumatione.
  9. atque id si faceres satur, tacerem:
  10. nunc ipsum id doleo, quod esurire,
  11. ah me me, puer et sitire discet.
  12. quare desine, dum licet pudico,
  13. ne finem facias, sed irrumatus.
  1. Suffenus iste, Vare, quem probe nosti,
  2. homo est venustus et dicax et urbanus,