Scholia in Euripidis Phoenissas (scholia vetera et scholia recentiora Thomae Magistri, Triclinii, Moschopuli et anonyma)

1382.

ᾖσσον δὲ λόγχαις

: ἀντὶ τοῦ ὥρμων, ἀπὸ τοῦ ἀΐσσω. B.I. ὥρμων δὲ κατ’ ἀλλήλων τὰς λόγχας ἀκοντίζοντες· ἀλλ’ ἑκάτερος ἐν τῷ βάλλειν τὸν ἕτερον ὑπεκαθέζετο τῷ τῆς ἀσπίδος κύκλῳ, ἵνα αὐτὸν ὑπερπηδῆσαν τὸ δόρυ καὶ ὀλισθῆσαν τῷ κύκλῳ τῆς ἀσπίδος μάταιον καὶ ἀνεπίτευκτον γένηται. A.B. M.I.

ὑφίζανον

: ἀντὶ τοῦ ἐκάθιζον καὶ ἐκρύπτοντο ὑπὸ ταῖς ἀσπίσι. M. συνεστέλλοντο ὑπὸ ταῖς ἀσπίσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ὑπεκάθηντο, ἐκρύπτοντο. Gu.

1383.

ἐξολισθάνοι μάτην

: ἐκφεύγοι μηδὲν ἀνύουσα. Gr. Florr. iidem. ἐκπίπτοι. Gu.

1384.

εἰ δ’ ὄμμ’ ὑπερσχόν

: εἰ δὲ ἴδοι ὁ ἕτερος τὸ πρόσωπον τοῦ ἄλλου ὑπεράνω τῆς ἀσπίδος, ἐκίνει τὴν λόγχην. A. B. M.I. Ἄλλως. εἰ δὲ ὁ ἕτερος τὸ ὄμμα τῆς περιφερείας ὑπερσχὸν ἠβουλήθη θεάσασθαι, ὁ ἕτερος τὴν λόγχην ἐκίνει, ὥστε τοῦτον πλῆξαι τῷ στόματι. ὄμμα δέ φησιν ἀπὸ μέρους τὸ πρόσωπον. B.I.