Scholia in Euripidis Rhesum

Scholia in Euripidem

Scholia in Euripidem. Scholia Graeca in Euripidis tragoedias, Volume 1. Dindorf, Wilhelm, editor. Oxford: Oxford University Press, 1863.

43. διιπετῆ δὲ νεῶν: τὰ δὲ ναύσταθμα ὡς διιπετῆ ἐστι τοῖς πυρσοῖς. ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· αἱ τῶν νεῶν ἐπαύλεις --- συνεχῶς ταῖς λαμπάσιν, ὅσπερ ἐκ Διὸς συνεχὴς ὄμβρος.

52. εἰς καιρὸν ἦλθες: ἀκολούθως καὶ εὐκαίρως ἦλθες, εἰ καὶ φόβον ἀγγέλλεις.

55. σαίνει μʼ ἔννυχος: εὐθυμεῖν με ποιεῖ ἡ τῶν Ἑλλήνων φρυκτωρία. φρυκτωρία δὲ ἡ λαμπὰς ἢ λαμπαδηφορία καὶ δᾳδουχία.

58. σύρδην: ὁμοῦ, ἄρδην.

68. θυοσκόων: τῶν μάντεων τῶν ἐκ τῶν θυμάτων τὸ μέλλον σκοπούντων.

84. ἀπλοῦς: σύντομος. Gl. τὸ ἑξῆς, ἀπλοῦς μῦθος, ἐπʼ ἐχθροῖς ὁπλίζειν χέρα.

105. εἴθ᾿ ἦσθʼ ἀνὴρ εὔβουλος: ἔμπαλιν ὁ Σοφοκλῆς φησιν εἴθʼ ἦσθα σώφρων ἔργα τοῖς λόγοις ἴσα.

[*](4. κυνηγῶν] Clamores venatorum, brevi opus, 78. τίς γὰρ πυραίθειν πρόφασις a quibus Dianae κελαδεινῆς cognomen φασις Ἀργείων στρατόν; Tertium factum est, saepius memorant verbi exemplum est in versu interpolato veteres. Hinc Eurip. Iph. T. 284. 823. Πυρὰ δαίεται dixit v. de Oreste, μανίαις ἀλαίνων, καὶ βοᾷ, 136. Ceterum mira est versus κυναγὸς ὣς, Πυλάδη, δέδορκας τήνδε; 41. ἀθέτησις. Τὰ κυνηγετικὰ ἐπιθωΰσσειν dixit Nicephorus 11. νεῶν] ναῶν A. in Walzii Rhet. vol. 1. ib. πυρσοῖς Vaterus. πύργοις A. 12. ἐπαύλεις] ἐπαύλεια A. Correxit 7. ἄντροις Vaterus. ἀγροῖς A. Vaterus additque verbum 9. Ἀργόλας] ἀργόλαος A. φεγγονται. ib. συνθέτως] πῦρ αἴθει divisim 19. θυοσκόων] Scholiasta θυοσκόπων scriptum in cod. Flor. Vossii. Dubitarunt legit, quod aliis in libris est. grammatici ΠΥΡΑΙΘΕΙ ib. μάντεων] μαντέων A. utrum pro πυραίθει an pro πύῤ (i. e. 23. Σοφοκλῆς] (Fragm. 747.) Cobetus. πυρὰ) αἴθει accipiendum esset et betus. σοφός A. hoc loco et, ubi syllaba prima 24. ἔργα] Sequebatur in versu)
25

109. ἐξήρθης: ἀνεπτερώθης, ἠγέρθης. τὸ ἐξῆς· ὅστις πυρὸς λαμπτῆρας κλύων ἐξήρθης Ἀχαιοὺς φεύγειν καὶ ἐξῆλθες ἐπὶ τὸ στρατεῦσαι.

158. ἐπώνυμος μὲν κάρτα: ἐτυμολογεῖ τὸ ὄνομα.

165. τάξαι δὲ μισθόν: γελοῖον τὸ οἴεσθαι ὅτι βασιλείαν αἰτήσει.

177. ἀποινᾶσθαι θέλεις: ἄποινα λέγεται τὰ λύτρα. Ὅμηρος “ἔλυσεν ἀποίνων.” τίνα οὖν, φησὶ, τῶν Ἀχαιῶν λύτρα λαβὼν βούλει ἀπολῦσαι;

185. ἀφθίτων γὰρ: παῤ Ὁμήρου ἔλαβε τὴν ἱστορίαν. φησὶ γὰρ “ἀθάνατοί τε γάρ εἰσιν.”

207. σαγή: ἡ σαγὴ ὀξυτόνως. Ἡρωδιανός.

210. βάσιν τε χερσί: ἀπίθανον τετραποδίζειν αὐτὸν ὡς τοὺς λύκους· οὐδὲ γὰρ Ὅμηρος διὰ τοῦτο τὴν λυκείαν αὐτῷ περιτίθησιν.

219. σωθήσομαί τε: τὸ ἑξῆς, σωθήσομαι καὶ κτανὼν Ὀδυσσέως ἢ Διομήδους κεφαλὴν ἥξω ἄγων.

224. Θυμβραῖε καὶ Δάλιε: ἀπὸ τῶν Τρωϊκῶν χωρῶν τὰ ὀνόματα.

240. τάς: ὅτι θηλυκῶς. Ὅμηρος “Ξάνθον καὶ Βαλίον καὶ Ποσειδάων ἔποῤ αὐτούς.” διὸ τὸ χ.

[*](proximo δρῶν vel simile verbum. ib. Ἡρωδιανός Kampmannus. ἠρώδης A. Herodiani sententiam ac. ib. ἴσα] ἶσα A. curatius exposuit Arcadius p. 104. 2. ἐπὶ τὸ στρατεῦσαι] ἐπιστρατεύειν 25. τὸ μέντοι σαγή τὸ πλῆθος τινὲς μὲν apud Cobetum. ὀξύνουσι, τινὲς δὲ βαρύνουσι. Qui ὀξυτόνως 5. βασιλείαν Vaterus. βασι A. scripserunt similitudine nominis Scholion pertinet ad verba πλὴν σφαγή inducti esse videntur. ἐμῆς τυραννίδος. 7. ἀποινᾶσθαι] ποινᾶσθαι A. In 14. Ὅμηρος] Il. 10, 334. Flor. 1. 2. ἀποινᾶσθαι ἀντὶ τοῦ τιμωρεῖσθαι ib. λυκείαν Vaterus. λυκίαν A. καὶ ἀπεμπολεῖν. Sic λυκείαν ἐπιτίθεται apud Polyb. 6 ib. Ὅμηρος] Il. 11, 106. 22, 3. Usitatior tamen et rectior 10. Ὁμήρου] Il. 23, 277. forma est λικέαν vel contracta λυκῆν. 11. τε om. A. 12. σαγὴ] σάγη A. in textu. 16. Ὀδυσσέως] ὀδυσέως A. ib. ἡ σαγὴ Cobetus. ἡ σφαγὴ A. 20. τὰς] Non hoc, sed praecedentia eodem errore quo in textu libri verba Ἀχαιὸν Ἄρη in lemmate quidam σφαγὴ pro σάγη vel σαγὴ habet A. praebent. ib. ὅτι θηλυκῶς] Homero equi)
26

245. τὸ ἑξῆς τοῦ νοῦ· ὄντως σπανία τῶν ἀγαθῶν γίνεται, ὅταν ὡς ἐν πελάγει τὸ τῆς καταδύσεως δυσήλιον ᾖ καὶ ζοφῶδες καὶ σαλεύῃ πόλις.