Declamatio 9

Libanius

Libanius, Declamatio 9, Libanii Opera, Vol V, Declamationes I-XII, Teubner, Foerster, 1909

ὁρῶ δέ τι παραπλήσιον καὶ περὶ τοὺς [*](1 διαλλαγῶν Ma sed 7)5 supra cbv | ante ἀναμνήσθητι ras 4—5 liti Lau 7 δ’ inserui δὲ ante πράγματος Gasda om libri edd 8 κωλῦσαι CMaBLLau edd at cf. 1. 1 272.5; 402, 3; 487, 12; t. II 260, 8; 411, 5; t. III 211, 8; 285, 18; t. V 116, 12 κωλύσαιμι I sed γρ ἀποστερήσαιμι suprascr m 2 9 τοῦτον τῶν πατρῴων I | τούτων B 10 οὐκ C 11 ἔστι C | τὸ scripsi e CBILau τὰ Ma L edd 12 οὕτως scripsi οὕτω libri edd 13 ἀπίασι scripsi cum Gasda coll Soph. Phil. 1067. Ant. 315. Eur. Alc. 680. Soph. Oed. Col. 1279 ποιοῦσι ποιοῦσιν B) libri edd I καὶ — ἐνοχλοῦσιν om B | πάλιν I 15 voce ἀλγεῖν inci- pit Cr fol. 15 r sed pauca dispici queunt 16 ἀπέχρη Ma sed ε corr m 4 17 πραοτέροις Ma 20 λυπηρότερον L Bed ρότε- ρον e ρὸν corr m 2 λυπηρὸν CMaBILau 21 τι cum ras ὃ litt C)

474
ἵππους συμβαῖνον. καὶ γὰρ ἐκείνων τὰς ἀταξίας ὁ ἱππεύων πρῶτον μὲν πειρᾶται φωνῇ κατασχεῖν, ἔπειτα μάστιγι, τούτων δὲ οὐκ ἀποχρώντων τῷ χαλινῷ τὴν γνάθον καθῄμαξεν, ὁ δ’ ἐσωφρόνησε. καὶ οὐδεὶς αὐτόν φησι λυμαίνεσθαι τὸ θρέμμα τούτοις, ἀλλ’ εἶναι δι- δάσκαλον ἵππου σπουδαῖον.